Μυθολογία

Δημιουργός: boofox, Voula

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

Σε ταξιδεύω μες τα έγκατα του νου,
για να διαβείς μικρά λιθόστρωτα σωκάκια,
εκεί που έρωτες αρχαίοι ξαναζούν
που είχαν ξεμείνει μες των μύθων τα στιχάκια.

Εκεί που ο ήλιος λατρευώταν σαν θεός,
που οι τριήρεις έψαχναν να βρούν κάποιο λιμάνι,
που ήρωας γινόταν ο πιο τολμηρός
κι οι νύμφες χόρευαν στην όχθη στο ποτάμι.

Εκεί που η Ιθάκη τον Οδησσέα της προσμένει
και η Αθήνα τον Θησσέα περιμένει,
σαν ο Αιγαίας έπεσε στη θάλασσα νεκρός
κι έτσι ονομάστηκε το Αιγαίο πέλαγος.

Τότε που τη θάλασσα όριζε ο Ποσειδώνας,
που η Δήμητρα κανόνιζε πότε θα μπει χειμώνας,
όταν ο Άδης έκλευε την κόρη Περσεφόνη,
όλη τη γη κατέκλειε το κρύο και το χιόνι.

Τότε που ο Απόλλωνας ερωτεύτηκε τη Δάφνη
μα εκείνη παρακάλεσε το Δία για να πεθάνει
κι αυτός τη μεταμόρφωσε σε δέντρο που ειν' Δάφνη
κι ο Απόλλωνας απο καημό την έκανε στεφάνι.

Τώρα που ο χρόνος ξύπνησε
τ' όνειρο της Εκάβης,
τώρα που ο κόσμος ξέχασε,
ψάξε εσύ για να βρεις.

Σε ταξιδεύω μες τα έγκατα του νου
για να διαβείς τα μονοπάτια τ' ουρανού.
Να θυμιθείς την πιο ωραία ιστορία
που οι άνθρωποι μετέτρεψαν, σε μυθολογία.

Δημοσίευση στο stixoi.info: 08-09-2011