Της θάλασσας το κάρο

Δημιουργός: ivikos

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

Απόκληρος στον έρωτα….. κομμένα τα φτερά σου
τα βράδια τ’ αφανέρωτα….. θυσιάζεις τα όνειρά σου
σε μιας απελπισιάς σκαλί….. στης νύχτας το κοχύλι
εκείνος δίνει το φιλί…… στα δυό τα ξένα χείλη

Κάλμαρε ο άνεμος, κι εσύ σε μιά προβλήτα,
δεν ταξιδεύεις…. καις του έρωτα την ήττα!!!!

Μπαρκάρει το παλιό σκαρί….. στου πέλαγου τα βάθη,
και η καρδούλα σου φορεί…… αιμάτινο αγκάθι,
πως τα ματάκια σου να δουν….. που αν σβήνει η κλεψύδρα,
άλλες αγάπες ξεπηδούν…… σαν την Λερναία Ύδρα!!!

Κάλμαρε ο άνεμος, κι εσύ σε μιά προβλήτα,
δεν ταξιδεύεις…. καις του έρωτα την ήττα!!!!

Στο πιο παλιό σου οχύρωμα……. η νύχτα ήττες ράβει,
στων «σ’ αγαπώ» το πύρωμα….. η αγάπη δεν ανάβει,
κι ενώ είσαι στην απελπισιά…. της θάλασσας το κάρο
σου λέει «σ’ έρωτα νησιά……….αν θέλεις σε σαλπάρω!!!!!!!»

Κάλμαρε ο άνεμος, κι εσύ σε μιά προβλήτα,
δεν ταξιδεύεις…. καις του έρωτα την ήττα!!!!

4.08.2011

Δημοσίευση στο stixoi.info: 13-11-2011