ποιά προσμονή

Δημιουργός: ΑΝΤΗΣ

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

ποιά προσμονή μέσα μου μπορώ να θελιώσω σαν άλλοτε και πρώτα
να έρχεσαι εσύ στο διάβα μου δίχως μόχθο κι ιδρώτα
με την ουσία της βροχής και των ανέμων με τους αφρούς των κυμάτων σου
στον ίλιγγο των στροβίλων σου να κρύβω την αρρυθμία των βημάτων μου
το σύμπαν κι η ψυχή μου είναι γεμάτα απο την εποχή σου
με χάδι που τροφοδοτείς την σκέψη την άμετρη και γλυκερή μου

γαλήνια νύχτα του οίστρου και της προσδοκίας σε ονομάζω εσένα
μόνος καθώς απόμεινα να σε ερευνώ σε όλα τα καθημαγμένα
βγήκα απο τις μάταιες μου νύξεις και τις παγερές μου συμπλοκές
με τόση μάζα πόνου και σφηνώθηκα στο κέντρο της χαράς
όλος κι αυτούσιος και φώς και χρώμα κι αχόρταγες πνοές
πόση στοργή και σύνεση με κράτησε στα χνάρια σου μεμιάς

έλκομαι της αγάπης σου ο διψαλέος άντρας προς εκεί
κόβω τα σκοτάδια ούτε ρόχθος με φοβίζει ούτε και βοή
είσαι ένα λιμανάκι ελληνικου νησιού απάγγειασμα της νηνεμίας
άλαλα μένουν τα χείλη όσων δεν πόθησαν εδώ το ξαπόσταμα της αγωνίας
εδώ χρειάζεται κοντύλι του ζωγράφου την αγάπη σου να ξαναζωγραφίσει
με ζωογόνα χρώματα να πραύνει τις πληγές της,τη ρίζα της να ξαναδροσίσει

Δημοσίευση στο stixoi.info: 08-08-2014