Σαν από καιρό......αχ!! Γιωργία

Δημιουργός: ΑΜΑΡΥΛΙΣ

Καλή εβδομάδα φίλοι μου....το σημερινό, ασφαλώς στις σαχλαμαρίτσες!! μα το χρωστάω ... στον Δημήτρη, είναι και λίγο σαλταρισμένο!! το βαφτίσι!! ευχαριστώ τα μάλα.

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

Η αετοφωλιά εστολίστει...κόκκινες αμαρυλίδες
βελούδα, χρυσάφια, ασήμια , φρούδες ελπίδες.
Τα βαφτίσια θα γίνουν με κάθε επισημότητα
όπως ταιριάζει σε μια σεμνή διασημότητα.

Αρχιεπίσκοποι, Αρχιμανδρίτες, Παπάδες, κομμένοι
κολυμπήθρες, σταυροί, νάματα, μύρα, να μένει.
Λαικά τα βαφτίσια...της Ελληνίδας μάνας θυσίας
στου Λιβάνη το ντιβάνι, η τιμή...στα ευρώ εξουσίας.

Η Γεωργία, η Κουτσουμπίτσα, που την λέγαν και Λίτσα!!
το λουλούδι του λόφου, της κουζίνας η θείτσα!
Η Αμαρυλίς που τιμή, άφησε στο Λιβάνη...
μα πουλάει τρελά, για το λαό! το έρημο τ` αλάνι.

Την θέλουνε όλοι, οι εκδότες της πλάσης
τη ..Μαντά!!! του Λιβάνη, Ψυχογιέ να πλαντάξεις
την θέλουν πολύ, ψωμάκι ζεστό!! πως πουλάει
στο Κέδρο πενθούνε...στο Θέμα!! τα σπάει.

Δώστη πίσω ωρέ, εδώ θα εκδώσουμε ούλοι
σαν την Ελλάδα ένα πράμα!! που πουλάνε και Σούλι!!!!!!!!
όταν ήτανε ξέμπαρκη!!! ( όλοι λέγαν...Δημουλά )
σαν τη πήρε ο Λιβάνης,η ποσότης!! πουλά.

Η Αμαρυλίς, η Ίλιτσα, η Γεωργία, η Γωγούλα
η Κουτσουμπίτσα, η Τσεβαρίτσα...η δούλα.
Αλλάζω ονόματα, απόψε, αμαρτωλά, όλα, όλα
φόρος πικρός στο στεφάνι μου, του Λιβάνη καριόλα!!!!!!!!!

Αχ τι καημός, Κομαντάντε, Τσε, στο είχα ζητήσει
Ερνέστο συγχώρα με, αχ δικό μου ψηλό κυπαρίσσι
εσύ ο έρωτας μου, τα πάθη μου, στο κρεββάτι μου σ` έχω
φάτσα..απέναντι σε κοιτώ, μα την ντροπή δεν αντέχω.

Θα το εγκρίνεις, νομίζω, μη μου αρνηθείς αετέ μου
δε θα` χει φως, δε θα` χει ζωή, γέλα μου ακριβέ μου.
Είναι όλα έτοιμα...σαν από καιρό..αχ Γιωργία
ο νονός, ο νονός, Ω! Μοντιέ!! τι αγωνία.

Αστράφτουν τ` ουράνια, άνοιξαν, αχτίς ξεπροβάλει
σ` έκσταση όλοι, στης δόξας μεθύσι και ζάλη
κατέβηκε σκάλα χρυσή..απ` του Παραδείσου τα μέρη
Ω!! Θεοί!! ω! ουρανοί!! ποιον αλήθεια θα φέεεερει??

Μπετόβεν..παίζει την Παθητική και την Απασιονάτα
λάμπει η αετοφωλιά, φεγγάρια ασήμια γεμάτα
στην αστραπή επάνω, άνοιξε διάπλατα η πόρτα
ποτέεε, δεν θα ήταν η ζωή.. πια.. .σαν και πρώτα!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μια σιγή! ένα δέος! ένα τρέμουλο! το φως!
μπήκε ο Ίλιτς, με τραγιασκάκι..Θεός!!
Αχ! Λένιουσκα, Λένιουσκα, είμαι εδώ μόνο για σένα
δεν το ξέρει η Κρούσπαγια, ακριβή μου καδένα..

Αχ!! Λένιουσκα, Λένιουσκα!! ένας λαός σου χρωστάει
αχ Λένιουσκα..της επανάστασης κι ο Τσε σ` αγαπάει.
Αχ!! Λένιουκα, μην κλαίς, η ιστορία σου` χει μιλήσει
ο Βλαδιμήρ Ίλιτς Λένιν, κάθε ντροπή θα τη σβήσει

Αχ!! Λένιουσκα, ξημερώνει...πρέπει να φύγω!!!!!!!
με σημάδεψε!! η νύχτα!! θα σ` έβρω, στ αμπέλια στο τρύγο. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Υπέρβασις..μία!!! κοιμήθηκα με τρεις!!! με τους δυό δεν πάει και το παλιάμπελο...έρμη Γιωργία.

18--12---2017
Αδαμοπούλου Γεωργία.

Δημοσίευση στο stixoi.info: 18-12-2017