Χάισινγκστρατ

Δημιουργός: Vincent

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

Νύχτες που κρύωνα, νύχτες που είχα απελπιστεί
Μόνος, με λίγα παυσίπονα τραγούδια
Δίχως να φαίνεται στεριά στην τρικυμία
Με τα αμπάρια μου γεμάτα μαύρο νερό.

Νύχτες που ζαλιζόμουν, χωρίς άλλη επιλογή
Με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο
Δίχως να μπορώ να ακουμπήσω το βάρος μου πουθενά
Κατεβαίνοντας σε υπόγεια για να βρω λίγη ησυχία.

Αυτά ανήκουν σε ένα παράξενα σύγχρονο παρελθόν
Με έφτιαξαν έτσι που τρέμω να τα ξανασκεφτώ
Μα έμαθα να φτύνω τον υλισμό, να καταλαβαίνω
Τους ανθρώπους — τους πραγματικούς ανθρώπους.

Και σήμερα εδώ, μέσα στην τόση αδράνεια
Ενώ η δική μου μάχη έχει ήδη κερδηθεί
Με ταράζουν κάτι δαίμονες μεσαίας τάξης
Καθωσπρέπει, γελοίοι και φριχτά συμβιβασμένοι.

Έχω φτάσει στη στεριά μου ρε πουστάκια,
Έστω και αργά, έστω και για λίγο.
Πέρασα μέσα απ' όλα τα άγρια δάση
Γεμάτα αληθινά, σαρκοβόρα κτήνη

Εγώ πάλεψα και επέζησα.
Εσείς απλώς γερνάτε.

Δημοσίευση στο stixoi.info: 10-01-2026