Μια αγάπη με το όνομα 'χάδι

Δημιουργός: Δήμητρα

Στις κόκκινες αγάπες που δεν ξεβάφουν στο πλύσιμο...;-)Καλημέρα!

Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info

Μια αγάπη με το όνομα ΧΑΔΙ...


Περπατούσα με κλειστά τα μάτια,χωρίς να ξέρω που πάω...
Περπατούσα ώρες,μέρες,χρόνια,εποχές,αιώνες...
Σε ποιό δρόμο αλήθεια?
Απόμακροι και ξένοι μου φαίνονταν όλοι...
Ούτε μια πινακίδα να γράφει ‘Οδός ζωής’,
ούτε ένα σημάδι απο ψίχουλα για να ξέρω πως βαδίζω σωστά...
Και ξαφνικά,
μέσα στο χάος του χώρου,του χρόνου και του μυαλού μου
σκοντάφτω πάνω σε μια αγάπη...
Κι ούτε που ήξερα τότε τί είναι η αγάπη...
Ήτανε τόσο όμορφη και τόσο κόκκινη
που δεν έβρισκα όνομα για να της δώσω...
Τελικά βρήκα...
Την ονόμασα ‘ΧΑΔΙ’ και την ακολουθώ.
Με οδηγεί σε ένα ξεχωριστό δρόμο...
Άλλωτε είναι φωτεινός,άλλωτε σκοτεινός
χωρίς απαραίτητα να είναι αντίστοιχα μέρα και νύχτα...
Ίσως γι’αυτό να είναι τόσο όμορφος αυτός ο δρόμος...
Γιατί τίποτα δεν είναι απαραίτητο να είναι όπως πρέπει...
Δεξιά κι αριστερά του είναι γεμάτος πινακίδες...
Θέλω-μπορώ,παίρνω-δίνω,αγαπάω-αγαπιέμαι,εγώ-εσύ...
Όμορφος δρόμος...όμορφη αγάπη...
Πού ήσουν τόσα χρόνια και δε σ’έβρισκα?
Σε ποιά ‘ροζ’ αγάπη κρυβόσουν και κρυβόμουν?
Πού ΧΑΔΙ μου?Πού?
Τώρα που τα φεγγάρια μας έγιναν ένα
και οι δρόμοι μας ευθείες με απότομες στροφές,
κοιτάζω το φεγγάρι σαν οδηγώ
και εκεί που πρέπει να πατήσω φρένο πατάω γκάζι...
Μα ευτυχώς μόνο εσύ οδηγείς σ’αυτό το δρόμο
και πάντα,μόνο σε σένα πέφτω...[B]με ταχύτητα αγάπης...[/B]

Δημοσίευση στο stixoi.info: 30-11-2006