The cats | ||
Με συνειρμούς διαβολεμένους Ψάχνω τους λόγους που με σπρώξαν στα ταξίδια μου Λόγοι που πάντα μου διαφεύγουν Μαζεύω τους αφηρημένους Σαν γάτες έρχονται και τρων απ’ τα σκουπίδια μου Τρων τα καλύτερα και φεύγουν Κάθονται γύρω μου να ζήσουν Και περιμένουνε ν’ αρχίσω να ονειρεύομαι Νιώθω τα φίδια να γλιστράνε Οι μαύρες σκέψεις θα με πνίξουν Θα με σταυρώσουνε πριν φύγουν, δε γιατρεύομαι Οι γάτες πάντα θα πεινάνε Ο διάολος κάθεται και βλέπει Να μου γελάει σαν παλιόφιλος ο θάνατος Να μου θυμίζει κάτι πλάκες Βάζει το χέρι του στην τσέπη Και τι ψυχή έχει μια ψυχή, θα γίνω αθάνατος Ο διάολος ψάχνει για μαλάκες | ![]() | With hellish associations I look for the reasons which made me travel Reasons that always escape my memory I gather the abstracted Like cats they come and eat from my garbage They eat the best and they leave They sit around me in order to live And they wait for me to start dreaming I feel the snakes slitherring The dark thoughts will overwhelm me They will crucify me before they leave, I can't be healed The cats will always be hungry The devil sits and watches death smiling me as if he was an old friend reminding me some devilments He puts his hand into his pocket And what's a soul anyway, I'll be immortal The devil is looking for suckers |
Panos © 06.07.2005 |
Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info