Dve slomljene čaše (Oikonomopoulos) | ||
Υπάρχω κι όμως λόγος δεν υπάρχει αφού εμείς δεν είμαστε μαζί του πόνου είναι άνιση η μάχη κι εσένα συναντώ κάποια στιγμή και μου ζητάς εσύ να σε ξεχάσω μα δε ρωτάς εγώ αν σ’ αγαπώ το βλέμμα μου γυρίζω πριν να κλάψω στα χέρια μου δυο δάκρυα κρατώ Δυο σπασμένα ποτήρια μεσ’τα χέρια μου έσφιγγα με μάτωναν πονούσα μα μπροστά σου δεν έκλαιγα Στην παλάμη το δάκρυ την αγάπη μου σκότωσες κι η ψυχή που πονούσε σ’αγαπάω σου φώναζε Υπάρχω κι όμως λόγος δεν υπάρχει κι αισθάνομαι πως είμαι στο κενό ο έρωτας το όνομά σου θα’χει και στη καρδιά μου θα σε συναντώ Μπρος στο καθρέφτη είπα να ξεχάσω τον εαυτό μου όμως ξεγελώ στον γκρίζο ουρανό φωτιές θ’ανάψω θα σβήσω με δυο δάκρυα απ’τον καημό | ![]() | Postojim, ali ne postoji razlog kad nas dvoje nismo zajedno nejednaki smo u borbi s bolom u jednom trenutku naletim na tebe i tražiš od mene da te zaboravim ali ne pitaš da li te volim okrećem glavu pre nego zaplačem u rukama držim dve suze Dve slomljene čaše u rukama sam stiskao raskrvarile su me, bolelo je, ali pred tobom nisam plakao na dlanu suza ljubav si moju ubila i duša me je bolela, "volim te" ti je vikala Postojim, ali ne postoji razlog i osećam kao da sam u praznom ljubav će tvoje ime nositi i u srcu ću te svom sretati pred ogledalom sam rekao da ću zaboraviti ali samog sebe lažem na sivom ću nebu vatru upaliti ugasiću (se) s dve suze od tuge |
neraidaBGD, Ivana © 02.10.2009 |
Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info