De tanto ainda | ||
Άψυχο βράδυ, βουτιά στο σκοτάδι φώτα σβηστά με τα μάτια ανοιχτά να σε ψάχνω στ’ άδειο ταβάνι. Μα φτάνει σου λέω μια νύχτα ακόμα δε βγαίνει, με μια απορία στα μάτια ζωγραφισμένη. Πες μου για πόσο ακόμη θα μένουμε μόνοι κρυφή μου αγάπη, πληγή που ματώνει. Για πόσο ακόμη να έρθεις θα ελπίζω κλαδί που λυγίζει, γυαλί που ραγίζω. Σκόρπιες εικόνες, στο τζάμι σταγόνες λίγο πριν βρέξει κι ο νους τα `χει παίξειΙ χαμένος σε γκρίζα ζωνη. Αγάπης αγχόνη θηλιά που αργά σε σκοτώνει, με μια απορία ακόμ’ ένα βράδυ τελειώνει. Πες μου για πόσο ακόμη θα μένουμε μόνοι κρυφή μου αγάπη, πληγή που ματώνει. Για πόσο ακόμη να έρθεις θα ελπίζω κλαδί που λυγίζει, γυαλί που ραγίζω. | ![]() | Noite sem vida nadar no escuro com luzes apagadas olhos abertos para te busco no vazio Mas eu te digo o suficiente por uma noite e ainda saindo, com uma pergunta para os olhos pintados. Diga-me quanto tempo vamos ficar sós meu amor escondido, minha ferida que sangra Quanto eu vou esperar chegar galho que se dobra, vidro que quebro Imagens dispersas, o vidro cai pouco antes de chover e a mente de qualquer maneira joga Perdido em uma área cinzenta. forca amor nó que mata lentamente, com uma pergunta mesmo um dia termina. Diga-me quanto tempo vamos ficar sós meu amor escondido, minha ferida que sangra Quanto eu vou esperar chegar galho que se dobra, vidro que quebro. |
Marco Aurelio Funchal, Marco Aurelio Funchal © 12.02.2012 |
Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info