Gol infinit | ||
Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από `δω κι εγώ ένα φάντασμα στον κόσμο του κλεισμένο μια Πηνελόπη θολωμένη απ’ το ποτό που έχει το μέλλον της σε σένα κερασμένο Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από `δω κι εγώ πλανήτης σε τροχιά που δεν τελειώνει να κλέβω κάτι απ’ τ’ απέραντο κενό και ν’ αγαπώ ό,τι δικό σου με πληγώνει Μα σαν τις πρώτες τις αγάπες που επιστρέφουνε συνέχεια φεύγω μακριά σου κι όλο έρχομαι να με ξεχνάς και να με σβήνεις το ανέχομαι δεν ονειρεύομαι, δε ζω, δεν παραδέχομαι, μόνο δέχομαι Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από `δω κι εγώ να φτιάχνω στον καθρέφτη άλλη όψη αφού το αύριο δε θέλει να `σαι `δω στείλε το χθες εδώ και πάλι να με κόψει Εσύ να λείπεις κάθε βράδυ από `δω κι εγώ ένα πρόσωπο που κρύβεται και λειώνει σ’ αυτόν τον κόσμο που ό,τι βλέπω είναι μικρό μόνο η απόσταση των δυο μας μεγαλώνει Μα σαν τις πρώτες τις αγάπες που επιστρέφουνε συνέχεια φεύγω μακριά σου κι όλο έρχομαι να με ξεχνάς και να με σβήνεις το ανέχομαι δεν ονειρεύομαι, δε ζω, δεν παραδέχομαι, μόνο δέχομαι | ![]() | Tu lipsind în fiecare seară de aici Iar eu, o fantomă închisă în lumea ei, O Penelopă amețită de băutură Care își are viitorul închinat ție. Tu lipsind în fiecare seară de aici Iar eu, planetă pe o orbită care nu se termină, Furând ceva din golul infinit Și iubind tot ce e al tău şi mă rănește. Dar ca primele iubiri care se întorc, Încontinuu plec departe de tine și tot vin (înapoi). Să mă uiți și să mă ștergi suport, Nu visez, nu trăiesc, nu recunosc, doar accept. Tu lipsind în fiecare seară de aici Iar eu creând în oglindă alt aspect De vreme ce „mâine” nu vrea să fii aici Trimite-l pe „ieri” aici să mă taie din nou. Tu lipsind în fiecare seară de aici Iar eu, un chip care se ascunde și se topește În această lume în care tot ce văd este mic Doar distanța dintre noi doi se mărește. Dar ca primele iubiri care se întorc, Încontinuu plec departe de tine și tot vin (înapoi). Să mă uiți și să mă ștergi suport, Nu visez, nu trăiesc, nu recunosc, doar accept. |
angelxirina © 27.10.2012 |
Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info