Città | ||
Μέσ’ στον αέρα σου ακόμα Κι απ’ των καιρών τα χαλάσματα Οι εποχές σαν φαντάσματα Ανασαίνουνε Μέσα απ’ το ίδιο το χώμα Κι απ’ των ψυχών τα κοιτάσματα Οι πηγές με τα θαύματα Μ’ανασταίνουνε Πόλη της μοίρας μου οι δρόμοι ποτάμια στο χάρτη σου Πόλη ποιο φως μας ενώνει ποια δύναμη πέρα απ’ τ’αστέρια Πόλη Συντρίμμια και σκόνη Κορμιά στην αγάπη σου Πόλη Πως καίγομαι ακόμη Γι’αυτά τ’ακριβά καλοκαίρια Μες στα λιμάνια σου τώρα Πάνω σε υγρά καταστρώματα Των λαών τα πληρώματα Σε μοιράζουνε Μες στης καρδιάς μου τη χώρα Στα παιδικά μου λευκώματα Τ’ουρανού σου τα χρώματα Με ησυχάζουνε | ![]() | Nella tua aria ancora E attraverso le macerie dei tempi Le ere come fantasmi Respirano Attraverso lo stesso suolo E dai campi delle anime Le fonti delle meraviglie Mi fanno risorgere Città le vie del mio destino come i fiumi sulla tua mappa Città quale luce ci unisce quale forza aldilà delle stelle Città Detriti e polvere Corpi al tuo amore Città Quanto brucio ancora Per queste estati preziose Nei tuoi porti ora Sopra i ponti bagnati Gli equipaggi dei popoli ti distribuiscono Dentro il paese del mio cuore Nei miei album d'infanzia I colori del tuo cielo mi rasserenano |
Chris_firenze © 25.03.2013 |
Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info