Tänä viimeisenä iltana | ||
Αυτό το βράδυ το τελευταίο θα σ’ αγκαλιάσω στερνή φορά θα κοιταχτούμε χωρίς αγάπη σαν δύο ξένοι έτσι απλά. Θα κάνω τάχα πως δε με νοιάζει και θα σου φτιάξω πικρό καφέ. Εσύ θα πάρεις τα πράγματα σου πως θα σ’ αντέξω εγώ καημέ. Έτσι μωρό μου είναι τα γραμμένα να χωριστούμε εμείς οι δυο. Και μη λυπάσαι εσύ για μένα δώσ’ μου φαρμάκι και θα το πιω. Αύριο φεύγεις σε ξένη πόλη και εγώ θα ζήσω την ξενιτιά κι όταν θα βρέχει να ξέρεις πάντα θα σε γυρεύω στην ερημιά. Κι αν έρθει δάκρυ και σε πληγώσει άστο να πέσει μέσα στη βροχή μπορεί να γίνει ένα λουλούδι για αυτούς που κλαίνε μια προσευχή. Έτσι μωρό μου είναι τα γραμμένα να χωριστούμε εμείς οι δυο. Και μη λυπάσαι εσύ για μένα δώσ’ μου φαρμάκι και θα το πιω. | ![]() | Tänä viimeisenä iltana sua syleilen viimeisen kerran katsomme toisiamme ilman rakkautta kuin vieraat. Olen kuin ei minua liikuttaisi ja laitan sulle kitkerän kahvin. Otat tavarasi kuinka sen hyväksyisin minä kurja. Niin kultani on säädetty että eroamme me kaksi. Äläkä sure vuokseni anna mulle myrkky ja sen juon. Huomenna lähdet outoon kaupunkiin ja minä elän ulkomailla ja kun sataa tiedä että aina sua etsin yksinäisyydessä. Ja jos tulee kyynel ja sua haavoittaa anna sen pudota sateeseen siitä voi tulle kukka niille jotka itkevät rukousta. Niin kultani on säädetty että eroamme me kaksi. Äläkä sure vuokseni anna mulle myrkky ja sen juon. |
ΜάρκοςΤο, Markus Torssonen © 27.04.2014 |
Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info