Un sabato | ||
Ένα Σαββάτο Σαββάτο την αυγή ξεκίνησε η κραυγή απ’ την Κερύνεια κι έφτασε στον Πόντο και στη Σμύρνη Ματώσανε οι θάλασσες κι οι ουρανοί γεμίσαν κόκκινα μισοφέγγαρα πληγές που δεν εκλείσαν Και ράγισαν τα μνήματα τα δέντρα γονατίσαν Χριστέ μου τόσα κρίματα τα μάτια σου πώς τα `δανε και δεν τα σταματήσαν κόκκινα μισοφέγγαρα πληγές που δεν εκλείσαν | ![]() | Un sabato, un sabato all'alba si levò un urlo, e da Kerinia raggiunse anche il Ponto e Smirne. I mari sanguinarono e i cieli furono pieni di mezzelune, rosse come piaghe che non rimarginano. E i cimiteri rovinarono, gli alberi si piegarono, Cristo mio, tanti peccati gli cchi tuoi, quando li videro? E non si fermarono le mezzelune, rosse come piaghe che non rimarginano. |
android2020 © 13.10.2016 |
Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info