Era un bel ragazzo - 4° (O. Elytis) | ||
Ήταν ωραίο παιδί. Την πρώτη μέρα που γεννήθηκε σκύψανε τα βουνά της Θράκης να φανεί στους ώμους της στεριάς το στάρι που αναγάλλιαζε σκύψανε τα βουνά της Θράκης και το φτύσανε μια στο κεφάλι, μια στον κόρφο, μια μέσα στο κλάμα του βγήκαν Ρωμιοί με μπράτσα φοβερά και το σηκώσαν στου βοριά τα σπάργανα ύστερα οι μέρες τρέξανε, παράβγαν στο λιθάρι καβάλα σε φοραδοπούλες χοροπήδηξαν ύστερα κύλησαν Στρυμόνες πρωινοί ώσπου κουδούνισαν παντού οι τσιγγάνες ανεμώνες κι ήρθαν από της γης τα πέρατα οι πελαγίτες οι βοσκοί να παν των φλόκων τα κοπάδια. Ήταν γερό παιδί ήτανε τόσος ο έρωτας στα σπλάχνα του που έπινε μέσα στο κρασί τη γέψη όλης της γης πιάνοντας ύστερα χορό μ’ όλες τις νύφες λεύκες ώσπου ν’ ακούσει και να χύσ’ η αυγή το φως μες στα μαλλιά του η αυγή που μ’ ανοιχτά μπράτσα τον έβρισκε στη σέλα δυο μικρών κλαδιών να γρατζουνάει τον ήλιο να βάφει τα λουλούδια εκεί που βαθιανάσαινε μια θαλασσοσπηλιά εκεί που μια μεγάλη πέτρα εστέναζε Α, τι θυμάρι δυνατό η ανασαιμιά του τι χάρτης περηφάνιας το γυμνό του στήθος όπου ξεσπούσσαν λευτεριά και θάλασσα! | ![]() | Era un bel ragazzo. Il giorno stesso che venne al mondo si chinarono i monti di Tracia perché apparisse sul dorso della terraferma il grano che esultava si chinarono i monti della Tracia e gli sputarono* un po' sul capo, un po' sul petto, un po' tra i suoi vagiti Greci uscirono dai bicipiti tremendi e lo sollevarono nelle fasce della tramontana poi i giorni corsero, facevano a gara sulla roccia saltellavano in groppa alle giumente poi presero a scorrere Strimoni mattutini finché sciolsero ovunque le campane gli anemoni vagabondi e arrivarono dai confini della terra i pastori marini a condurre greggi di triangoli di vele Era un ragazzo forte era così grande il desiderio nelle sue viscere che beveva col vino il sapore della terra intera ed entrava poi dei pioppi nella danza maritale fino a che lo udisse l'alba e gli versasse la luce nei capelli - l'alba che lo trovava a braccia aperte in sella a due rami a solleticare il sole a verniciare i fiori là dove un grotta marina respirava - là dove una grande pietra sospirava Ah, che timo potente è il tuo respiro che mappa d'orgoglio il tuo petto nudo dove erompevano libertà e mare ! |
Gian Piero Testa, Gian Piero Testa © 28.11.2008 |
Εκτύπωση από: http://www.stixoi.info