Ώρες κρατάς ένα βιβλίο και το κοιτάζεις,
και κάθε τόσο μια σελίδα το γυρνάς.
Τι θες να βρεις αφού δεν ξέρεις να διαβάζεις,
Με ανταρσίες τον καιρό σου πως περνάς.

Διάβασε αν μπορείς τα δυό μου μάτια,
που με παράπονο σε βλέπουν κι απορία,
Με κάθε δάκρυ τους για σένα έχουν γράψει,
την πιο μεγάλη της αγάπης ιστορία.

Άσε λοιπόν την Ιουλιέτα και τον Ρωμαίο,
τον κάθε Σαίξπηρ και τον Άμλετ τον τρελό,
Κι αν θες να βρεις ένα ρομάντζο πιο ωραίο,
Nα με κοιτάζεις μες στα μάτια σε κοιτώ.

Διάβασε αν μπορείς τα δυό μου μάτια,
που με παράπονο σε βλέπουν κι απορία,
Με κάθε δάκρυ τους για σένα έχουν γράψει,
την πιο μεγάλη της αγάπης ιστορία.