Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
129969 Τραγούδια, 269273 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Τραγούδι το φθινόπωρο - 1996      
 
Στίχοι:  
Ναπολέων Λαπαθιώτης
Μουσική:  
Στέλλα Γαδέδη


Φθινόπωρο σ’ αγάπησα την ώρα που τα φύλλα
πέφτουν κι αφήνουν τα κλαριά γυμνά για το χειμώνα
που βιάζονται τα δειλινά κι είναι τα ρόδα μήλα
κι είναι τα βράδια μόνα

Και τώρα στέκω και ρωτώ: Ποια μοίρα και ποια μπόρα
καθώς τραβούσα μοναχός το δρόμο της αβύσσου
παράξενα κι ανέλπιστα να ν’ έχει φέρει τώρα
ζητιάνο στην αυλή σου;

Κι όταν το γιόμα χάνεται κι η νύχτα κατεβαίνει
και σιωπηλά σαν τα βιβλία το φως της μέρας κλείνει
να `ρχομαι πάλι να ζητώ μιαν ησυχία χαμένη
σαν μιαν ελεημοσύνη!

Φθινόπωρο σ’ αγάπησα την ώρα που τα φύλλα
πέφτουν κι αφήνουν τα κλαριά κι είναι τα βράδια μόνα
φθινόπωρο σ’ αγάπησα- ή μην είναι ανατριχίλα
του ερχόμενου χειμώνα;




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 2980
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Κήποι της νύχτας
1996
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   cactus @ 27-04-2014


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο