Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121178 Τραγούδια, 258007 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Χαλκίδα      
 
Στίχοι:  
Γιάννης Σκαρίμπας
Μουσική:  
Αμελοποίητα


Να `ν’ σπασμένοι οι δρόμοι, να φυσάει ο νότος
κι εγώ καταμόναχος και να λέω: Τι πόλη!
να μην ξέρω αν είμαι –μέσα στην ασβόλη–
ένας λυπημένος πιερότος!

Φύσαε –είπα– ο νότος κι έλεγα: Η Χαλκίδα,
ω Χαλκίδα –πόλη (έλεγα) και φέτος
ήμουν –στ’ όνειρό μου είδα– Περικλέτος,
πάλι Περικλέτος ήμουν –είδα...

Έτσι έλεγα! Ήσαν μάταιοι μου οι κόποι
πάν’ σε ξύλο κούφιο, πρόστυχο, ανάρια,
ως θερία, ως δέντρα –αναγλυμένοι– ως ψάρια
τα όνειρά μου (μούμιες) κι οι ανθρώποι.

Τώρα; Πόλη, τρέμω τα γητέματά σου
κι είμαι ακόμα ωραίος σαν το Μάη μήνα,
κρίμα, λέω, θλιμμένη να `σαι κολομπίνα
και να κλαίω εγώ στα γόνατά σου.

Έτσι ναν’ σπασμένοι, να φυσά απ’ το νότο
και με πίλο κλόουν να γελάς, Χαλκίδα:
Αχ, νεκρόν στο χώμα –να φωνάζεις– είδα
έναν μου ακόμη πιερότο!




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 976
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 28-11-2017


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο