Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
124676 Τραγούδια, 264132 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Σαν σκάβονται τα χώματα
 ένα αντίο ακόμα..για σενα Βασιλω που ηςουν οικοδεσποινα πρωτη
 
Κάποτε εκεί κάτω απ το δέντρο
με την χλόη την πράσινη
έκρυψα στιγμές μέσα στο χώμα
ήθελα όλοι μαζί να ζούσαμε ακόμα
γιατί ήταν δική μας η γειτονιά
και ο ήλιος φαίνονταν δικός μας

Φυσάει άνεμος βαρύς χειμώνας
γίναμε φύλλα που πηγαίναν πέρα δώθε
ήρθε η ξενιτιά που φάνηκε ευθεία
αλλά ήταν πακέτο γεμάτο ουτοπία
στερήθηκε η καρδιά από μικρή
και έγινε πέτρα
μόνο τα μάτια μείνανε να βλέπουν τα σπασμένα
αφού δεν μιλούσαμε πια την ίδια γλώσσα

Κι όταν υψώνονται στον ουρανό ψυχές
μόνο τότε θυμάμαι......
σαν σκάβονται τα χώματα όλα γυρίζουν
και ανακατεύονται μες στην ψυχή μου









 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 1
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Η απλοτητα παει με ολα
 
ΨΕΥΔΩΝΥΜΟΣ
26-01-2010 @ 01:06
σαν σκάβονται τα χώματα όλα γυρίζουν
και ανακατεύονται μες στην ψυχή μου
πολύ δυνατό το τελείωμα, μπράβο!! ::up.:: ::up.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο