Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123485 Τραγούδια, 261330 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Αυτοσαρκασμός (...σιγά τα όνειρα!)
 

Χανόμαστε μέσα στον κυκεώνα της θλίψης μας
αντέχοντας τα ανελέητα κτυπήματα
μιας ατάραχης ζωής, που δεν ματώνει ούτε ρουθούνι.
Αναζητάμε την λύτρωση σε αλύτρωτες πατρίδες,
σε κόσμους που δεν υπάρχουν
κι εμείς τους φανταζόμαστε.
Είμαστε οι αδικημένοι δίκαιοι.
Οι μοιρολογήτρες μιας ζωής που αργοπεθαίνει
και δεν την τελειώνουμε,
γιατί δεν έχουμε ακόμη σάβανο στα μέτρα της.
Που το μόνο που μας ενδιαφέρει
είναι το θλιμμένο απόγευμα μιας Κυριακής,
και κάποια όνειρα που μας εγκατέλειψαν
γιατί σιχάθηκαν τις θεωρίες μας...Σιγά τα όνειρα!
Καλύπτουμε την ανικανότητα μας
με το φόρεμα της εσωστρέφειας
γιατί αρνούμαστε την γύμνια μας
και την περιφέρομε σαν νύφη
πιασμένη απ' το μπράτσο μας,
κι αυτή καμαρώνει...Η ξετσίπωτη!
Μοιάζουμε με αρουραίους
που έχουνε λουφάξει στις τρύπες τους,
κρυμμένοι απ' το φως του ήλιου
και ξεμυτίζουν μόνο τις νύχτες
παριστάνοντας τους τιμητές μιας άλλης ζωής
πιο δίκαιης, πιο ιδεατής, πιο ανθρώπινης,
που δεν υπάρχει πια, και άφησε αμανάτι εμάς
γιατί είμαστε όμορφοι...Τρομάρα μας!
Δειλοί, υποκριτές και αναίσχυντοι
...Καταραμένοι άνθρωποι.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Απαισιόδοξος είναι αυτός που έχει εμπειρία στην αισιοδοξία!
 
monajia
23-03-2012 @ 20:04
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ.....................

::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
ALIROS
23-03-2012 @ 21:34
Μοιάζουμε με αρουραίους
που έχουνε λουφάξει στις τρύπες τους,
κρυμμένοι απ' το φως του ήλιου
και ξεμυτίζουν μόνο τις νύχτες
παριστάνοντας τους τιμητές μιας άλλης ζωής ::angel.:: ::devil.:: ::theos.::
στίχος
24-03-2012 @ 09:12

..απόλυτα εύστοχος ο "αυτοσαρκασμός" σου..
αποδομεί αριστοτεχνικά το προφίλ του θλιμμένου Εγώ
ενώ, όμως, ταυτόχρονα μοιάζει σα να ξορκίζει όλ' αυτά τα "μείον",
με μια αδιόρατη σπίθα επανάστασης - έστω και εναντίον του εαυτού..
!!!!!!!!
j.Kandylis
24-03-2012 @ 13:52
@στίχος

Με εκπλήσει (...σίγουρα ευχάριστα) η ευστοχία του σχολιασμού σου...
Πράγμα που σπάνια το βρίσκω σε αναγνώστες μου!
στίχος
25-03-2012 @ 19:58
@j.Kandylis

Σ' ευχαριστώ θερμά..

προσπαθώ πάντα να αισθανθώ
- όσο αυτό είναι δυνατόν και αποφεύγοντας τυχόν αυθαιρεσίες -
και το γραπτό και τη διάθεση του γράφοντα..
σε αυτό, με βοήθησε πάρα πολύ η ενασχόλησή μου με τις οπτικοποιήσεις ποιημάτων..

τις περισσότερες φορές, αργώ να σχολιάσω..για να μου δοθεί ο χρόνος να μελετήσω το γραπτό..
ΑΝΑΜΠΕΛ
01-04-2012 @ 00:14
Μοιάζουμε με αρουραίους
που έχουνε λουφάξει στις τρύπες τους,
κρυμμένοι απ' το φως του ήλιου
και ξεμυτίζουν μόνο τις νύχτες
παριστάνοντας τους τιμητές μιας άλλης ζωής
πιο δίκαιης, πιο ιδεατής, πιο ανθρώπινης,
που δεν υπάρχει πια, και άφησε αμανάτι εμάς
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΜΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΤΣΑΝΤΙΖΟΜΑΙ !!!!!!!!!!!!!!!!
ΠΟΣΟ ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
::rock.:: ::rock.:: ::rock.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο