Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123477 Τραγούδια, 261289 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Χρυσός
 Κάτι να γυαλίζει ...σαν τη σκέψη
 
Ποια ανάγκη με φέρνει
Και πάλι εδώ
Λίγο ακόμη ψυχή δεν πειράζει
Ποιο σκοτάδι με κλέβει
Τ’ όνειρό μου παλιό
Σαν καινούριο το κάνει να μοιάζει

Να είχαν οι στιγμές μας σκαλοπάτια
Ν’ ανέβαιναν ψηλά προς το Θεό
Σαν δώδεκα να έλιωναν καράτια
Χρυσό να έκαναν τον ουρανό

Ποια ανάγκη με φέρνει
Κοντά στην αλήθεια
Λίγο ακόμη φυγή δεν με νοιάζει
Από μικρός ξεκλειδώνω
Της ζωής παραμύθια
Και το τέλος συχνά με τρομάζει

www.facebook.com/eliaspolitis



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 3
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Μώβ ιστορίες
      Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Τα σύνορα του μυαλού αλλάζουν κάθε τόσο πατρίδες , διάλεξε μια και ζήσε, είναι η δική σου γη...
 
stigmi
31-01-2015 @ 00:19
Μια λαμπερή σκέψη *σαν συμπλήρωση κάτω απ τον τίτλο* ... ::hug.::
Ηλίας Πολίτης
31-01-2015 @ 01:25
"Όλα είχανε ένα ιδανικό τρόπο πλήρωσης της στιγμής ...

Ο χρόνος ήτανε ακόμη εκεί και ξόδευε στιγμές , εποχές , ζωές .Όλα φεύγουν ένδοξα και ταπεινά , άλλα ξεχασμένα κοιτάνε απλά το δρόμο
βασισμένα στο νόμο της σιωπής , κραυγάζουν ότι όλα είναι μια ευκαιρία αν και καμιά φορά η φωνή μοιάζει , όσο ευλογία , άλλο τόσο με κατάρα...Ένα δάκρυ στο τζάμι εξατμίζει το χθες που μόλις κατρακύλησε στο επόμενο όνειρο..
πανσελινος
31-01-2015 @ 18:35
Πολύ όμορφα ! Τόσο το ποίημα, όσο και το σχόλιό σου !

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο