Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
124063 Τραγούδια, 263475 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 πανω στην ωρα
 
βολεψε σε μιαν ακρη
το τεραστιο εγω του
εφτασε και εσπασε
τα κομματια του προσπαθησε να μαζεψει
μαζεψε αρκετα μα οχι ολα
πολλα ηταν κι αυτα που του ειχαν κλεψει
παραπονα γκρινια απελπισια
οργη, κουραγια καθολου
στη σκοτεινη γωνια
γλειφει τις πληγες του
τι του εμεινε?
να γιατρευτει?
με αξιοπρεπεια να πεθανει?
τι?
ασηκωτα τα ποδια του
γη δε του μεινε να σερνει
κλειδωθηκε ο νους του φυλακη
σταματησε ονειρα να φερνει
χαλασματα ολα οσα ειχε φτιαξει
ο κοσμος του συντριμμια
η νυχτα τουτη που επεσε
δεν εχει ουτε αγριμια
μονο σιωπη και πονο
το ειναι του πλημμυρισε
και γεμισε με τρομο
οταν συνειδητοποιησε πως επρεπε
καινουριο να ανοιξει δρομο
επρεπε να ζησει για να πεθανει


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 1
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

ανεμομαζωματα διαβολοσκορπισματα
 
Κων/νος Ντζ
12-01-2017 @ 19:29
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο