Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123477 Τραγούδια, 261289 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Περι πολέμων
 Το ξέρω ότι στο τέλος θα υπάρχουν αντιδράσεις, αλλά...(Νικόλα, τα στοιχεία μου είναι στην διάθεση σου ανα πάσα στιγμή σου ζητηθούν απο τις αρχές...)
 
Ηταν απογευμα κι ο ηλιος ειχε παρει να γερνει.
Μα ηταν καλοκαιρακι κι ειχε ακομη χρονο μεχρι το λιογεμα.
Εκεινη, μολις ειχε κατεβει απο το λεωφορειο και πηρε να
χαζευει ενα γυρω τα βουνα και τα φαραγγια της Ηπειρου.

Μα πως της ηρθε τωρα στα γεραματα να κανει τοσο δρομο να
ανεβει εδω πανω;
Εξηνταπεντε χρονια το σκεφτοταν και ποτε δεν το τολμησε το ταξιδι.
Και τωρα, στο παρα πεντε...Τελως παντων, τι ψαχνεις να βρεις...
Αφησε πισω τις σκεψεις τουτες και κινησε να βρει ενα μερος να
καθησει.
Τελικα εκατσε στην απεναντι μερια του δρομου, ακριβως πανω απο
τον γκρεμο και με το φαραγγι να απλωνεται απο κατω με ολη του
την μεγαλοπρεπεια.
Για αυτο το φαραγγι κουβαληθηκε εδω.
Σ΄αυτο το φαραγγι ηταν που χαθηκε ο αδερφος της πριν απο
εξηνταπεντε χρονια.
Η σωρος του δεν βρεθηκε ποτε, αταφος εχει παει ο ερμος.
Κοιτα ομως κατι πραγματα...
Πανε εξηνταπεντε χρονια και φτανει η σκεψη του και μονο για να
φερει το χαμογελο στα χειλη της.
Τον θυμαται, σαν να 'ταν τωρα.
Εκεινη πενταχρονη παιδουλα και εκεινος παλικαρι εικοσι χρονων
Δεν θυμαται και πολλα, τωρα επειτα απο τοσα χρονια.
Μονο για ενα ηταν σιγουρη, εκεινος τοτε ηταν ο Θεος της.
Αυτο το θυμαται πολυ καλα.
Ηταν ψηλος, μεγαλος, ομορφος, με ενα χαμογελο τεραστιο και μια
αγκαλια που χωραγε ολακερο τον κοσμο.
Τον θυμαται την στιγμη που εφευγε, να παει στο μετωπο.
Με την στολη, το δικωχο και τον σακο με τα μπαγκαζια.
Σιγουρα καπως ετσι θα ηταν οι θεοι...

Κι υστερα, καποια μερα, ηρθε το γραμμα.
Κι επειτα το ουρλιαχτο της μανας.
Κι ο πατερας να στεκει στην γωνια.
Ανημπορος, ανισχυρος, και με δυο δακρυα να αυλακωνουν αργα
το μαγουλο του.
Εκεινη προσπαθουσε να καταλαβει.
Αλλα ματαια...
Πως να καταλαβει οτι χαθηκε ο Θεος;
Δεν χανονται οι θεοι.
Τι ειναι για να χαθουν;

Κι υστερα περασε ο καιρος κι ηρθε ο χειμωνας.
Ο φοβερος και τρομερος χειμωνας του 41-42
Ο φοβεροτερος λιμος του αιωνα, οπως τον ειχαν πει
Τον θυμαται τοσο ζωντανα εκεινον τον χειμωνα, που ειναι σαν να
ξαναβλεπει να περνουν διπλα της, τα καρα με στιβαγμενους
μεσα τους, τους νεκρους της νυχτας.
Καθε πρωι, εβγαιναν τα καρα και μαζευαν οσους δεν αντεξαν την
πεινα και την παγωνια της νυχτας.
Κι εκεινοι οι ερμοι που σαν ζωα εσερναν τα καρα...
Για ενα κομματι ψωμι στην κυριολεξια.
Ποιος ξερει αραγε ποσα παιδακια να καταφεραν να επιβιωσουν,
επειδη ο μπαμπας τους εσερνε σαν βοδι, καρα ξεχειλα απο πτωματα.

Κι υστερα περασε ο καιρος και καποια στιγμη, ειδε τους Γερμανους να φευγουν
Και μετα τους ανταρτες να μπαινουν μεσα στην πολη και ξαφνικα...
Ηρθε μια θυελα απο χαμογελα και πλυμηρισε την πολη...
Κι ο κοσμος να τραγουδαει και να χορευει μες τους δρομους.
Και να αγκαλιαζονται και να φιλιονται και τα ματια να λαμπουν...

Κι υστερα πριν περασει ο καιρος, ηρθε νεος πολεμος νεος σπαραγμος.
Ξεσπασε εμφυλιος αναμεσα σ' Ελληνες κι Αγγλους.
Κι εκεινη, μεσα στο καταφυγιο ξανα, χωμενη μες την αγκαλια του
πατερα, να λεει..."κουραγιο θα ξαναρθει παλι εκεινη η σαν ανοιξη ημερα"
Κι απεξω, οβιδες Εγγλεζικες, να σκανε και να σκοτωνουν τους πατριωτες.
Κι απο πανω, τα πολυβολα των πατριωτων, να γαυγιζουν μονοτονα
την ιδια λεξη που γαυγιζαν τα τελευταια πεντε χρονια...
"Ελευθερια"

Κι υστερα περασε ο καιρος κι ορισαν δικαιο τον νικητη...
Μα δεν ηρθε η ανοιξη...

Και περασαν χρονια κι αλλα, κι ειδε τον χαρο να ξαναχτυπα.
Να παιρνει την αδερφη της την μικρη.
Καρκινος λεει, ειναι θελημα Θεου.
Μα ειναι καποιες αληθειες που δεν αντεχουν στο κρυφτο.
Τωρα ξερει..Δεν ηταν θελημα θεου.
Ηταν ανθρωπου χερι.
Πανω απο εκατο οι ατομικες βομβες που εχουν πεσει στον πλανητη.
Πανω απο πενταπλασια η ποσοτητα των τοξικων που τρωμε.
Πανω απο τα πτωματα μας παιζοντουσαν και παιζονται παιγνιδια.

Κι υστερις, ζωντανεψε στα ματια της εκεινη η μερα, που πεντε
απροσωποι αστυνομικοι, με αυτοματα και ντυμενοι στα χακι,
σαν φανταροι, συνελαβαν το μονακριβο της.
Η κατηγορια ηταν η " συμετοχη σε τρομοκρατικη οργανωση"...

Ακομα ηχουν στα αυτια της τα λογια που ουρλιαζε οταν τον επαιρναν...

"Θυμησου τον αδερφο σου ρε μανα, τον μπαρμπα μου.
Στον ιδιο πολεμο πολεμησε κι αυτος, στον ιδιο κι εγω.
Ενας ειναι ο πολεμος ρε μανα. Ενας!!"



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 10
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Κοινωνικά & Πολιτικά
      Ομάδα
      Πεζά
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ορίζοντας με(μου;)
 
BETTY BOOP
25-07-2006 @ 11:58
χωρις λογια.......... ::no.:: ::sad.::
seizeTHEday
25-07-2006 @ 12:37
Πάρα πολύ καλό Γιώργο! Μπράβο σου!
ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΠΑΠΠΑΣ
25-07-2006 @ 12:53
Εμ βέβαια, μια βδομάδα καθησιό πως θα περνούσε; του έδωσες και κατάλαβε και μας δεν μας σκέφτηκες καθόλου.Σαδιστή.
Πάντως μπαγάσα ξέρεις να κάνεις φινάλε και να μας αφοπλίζεις.Είσαι πραγματικός πολέμαρχος.
kin
25-07-2006 @ 12:59
Μπετυ και Κωστα, καλησπερα σας... Διαμαντη, καλησπερα σου και σενα...Η αληθεια ειναι οτι την βδομαδα που μας περασε ημουν αρωστος (αρρωστος ειμαι γενικως, αλλα τελος παντων καταλαβαινεις τι εννοω)...βεβαια το οτι ημουν αρρωστος, δεν περιορισε σημαντικα την καταναλωση αλλα ομως πραγμα περιεργο, κατα την συνφραφη ετουτου εδω ημουν παντελως νηφαλιος ::down.::
Και κλεινω βαζοντας και αυτην εδω την φατσουλα, χωρις κανενα ιδιαιτερο λογο, αλλα απλα επειδη μου αρεσει παρα πολυ... ::mad.::
elli
25-07-2006 @ 14:19
::cry.:: Ένας είναι ο πόλεμος και πολλά τα θύματα του!!! Γειά σου Γιώργο!
ftx
25-07-2006 @ 17:00
από πού τις περίμενες τις αντιδράσεις ρε kin;
καλά τα λέει το παληκάρι
Δήμητρα
26-07-2006 @ 03:05
Μα ειναι καποιες αληθειες που δεν αντεχουν στο κρυφτο...

Τα θερμά μου συγχαρητήρια Γιώργο.Καλημέρα.
iShotTheSherrif
26-07-2006 @ 15:39
Ενας ειναι ο πολεμος ρε μανα. Ενας!!........ ::cry.:: ............Πωπω!!! Συγκινήθηκα πάλι! (Βάζε τόνους πιααα!) Γιατί λατρεύω κάθε μα κάθε σου ποίημα μου λες; Για το φατσουλάκι χαχαχα, τα λατρεύεις τελικά γενικώς τα θυμωμένα φατσουλάκια;;; Να θυμώσω που δεν μπαίνεις msn, btw?? ::mad.::
kin
26-07-2006 @ 17:04
Καλησπερα!!!
Λενακι!!!!! ::smile.::
Οχι να μην θυμωσεις, εκτος κι αν ειναι να βαλεις ενα θυμωμενο φατσουλακι να το ευχαριστηθω!!!
Σχετικα με τους τονους....ειναι επειδη νιωθω μια ατονια τελευταια...
χαχαχα...η αληθεια ειναι οτι απλα μου χαλασε το open office και βαριεμαι να το ξανακατεβαζω!!
Χερσόφιλος
29-06-2011 @ 13:19
::up.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο