Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123477 Τραγούδια, 261289 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Φάτε μάτια ψάρια
 
Μπαίνοντας στη σκεπασμένη με τέντες μεριά του εστιατορίου και πριν πατήσει το πόδι μου στην άμμο, το μάτι μου έπεσε σε ένα δίμετρο που ήταν ξ-απλωμένο μπρούμιτα σε μια ξ-απλώστρα παραλίας. Το μαλί σε έκανε να ξανακοιτάξεις, πυκνο και φυσικό σγουρό, σα να σε καλούσε να μπλέξεις τα χέρια σου μέσα τους. Προχωρόντας παρα κάτω είδα πλάτες άξιες να αγαπηθούν, τίποτα υπερβολικό αλλα το μαύρο μαγιώ σε προκαλόυσε να κοιτάξεις και ακόμα παρα κάτω. Το δεύτερο μέρος της σύνθεσης κάπως μεγαλούτσικο για την εποχή αλλά αρκετά γεμάτο εκεί που έπρεπε. Πιό χαμηλά το μάτι μου έτρεχε σε πόδια καλοφτιαγμένα που κατέληγαν σε κάθετους κινούμενους κύωνες, τόσο αργά και ηδονικά λικνιζόμενους που χωρίς να το θέλεις, πέρναγαν ένα σωρό αμαρτωλές σκέψεις από το μυαλό, καθώς τα ξεσταύρωνε και τα ξανασταύρωνε με αργό και παθιάρικο τρόπο. πρόσωπο δεν μπόρεσα να δω να λέμε την αλήθεια αλλά ποιός θα κοίταζε προς τα πάνω όταν το κάτω δεν χρειαζότανε κανενός είδους ψεγαδολόγο.
Επιασα τον εαυτό μου να έχει κοντοσταθεί και να θαυμάζει τα πέριξ, παρασυρμένος από το τέμπο των γλουτών. Μετά από αυτό δεν με βλέπω να κάνω μπάνιο σήμερα. Συνειδητοποίησα ότι δεν είχα ρίξει ματιά πουθενά μα πουθενά αλλού, ήταν σα να χάθηκε ο υπόλοιπος κόσμος ως δια μαγείας, ούτε τα ενωχλητικά τσιρίδια των παιδιών, τα άκουγα πιά. Μάλλον θα κάτσω κάπου κοντά να θαυμάζω το τοπίο.
Τελικά αποφάσισα να βουτήξω, αλλά η ματιά μου πάλι έψαχνε το στίγμα των σειομένων γαμπών που ήταν σαν να με καλούσαν ξανά στην παραλία. Δεύτερη βουτιά αλλά μάταια, σα μαγνητισμένα τα μάτια μου, εκεί στο στόχο. Αφού πέρασα λίγα λεπτά ακόμα βασανιζόμενος από το δήλιμα του μέσα ή έξω άφησα τη φύση να αποφασίσει για μένα, τί άλλο από έξοδο.
Μέχρι να βγώ την έιδα που πήγε προς το εστιατόριο αφήνοντας τα πράγματά της στην ξαπλώστρα. Που θα πας μωρό μου θα ξανάρθεις σκέφτηκα. Η απόσταση που μας χώριζε από κει που είχα αφήσει τα ρούχα μου δε μου επέτρεπε να δω λεπτομέριες του κορμιού της αλλά το γενικότερο σχήμα υπολόγισα περίπου στα εβδομήντα μέτρα. μέχρι να σραγγίξω λίγο την είδα να έρχεται πάλι φωρώντας κάτω ένα μαύρο λεπτό ημιδιαφανές παντελόνι, έιχε πάει να αλλάξει, την κολάκευε και το ημίγυμνο πάνω μέρος του σώματός της που ήταν ελαφρά μαυρισμένο σε αντίθεση με το ρούχο, της έδινε ποιοτικούς πόντους.
Πλησιάζει την ξαπλώστρα και κάθεται στο πάνω μέρος της στην αρχή δεν έγινε τίποτα σα να ζύγιζε κάτι και ξαφνικά σηκώνεται η πολυθρόνα από το κάτω μέρος και την ρίχνει κάτω. βάζει τα γέλια ελαφρά ενωχλημένη, ρίχνωντας κλεφτές ματιές γύρω για να δει αν κατάλαβε κανείς το πάθημά της, αλλά διασκεδάζοντάς το συνάμα. Ξανακάθησε σωστά αυτή τη φορά και άρχισε να μαζεύει και να διπλώνει τα ρούχα της και τη μεγάλη πολύχρωμη πετσέτα, βάζοντάς τα αργά στον πάνινο σάκο που είχε.
Αποφάσισα να φύγω κι εγώ, μάζεψα τα ρούχα μου και μέχρι να φτάσω στα ντούς της πάραλίας αυτή είχε σηκωθεί και έφευγε σε κατεύθυνση αντίθετη με μένα. ασχολήθηκα με μένα και ξέχασα προς στιγμη τη λυγερόκορμη. βγαίνοντας από την αλαξιέρα, έριξα μια τελευταία ματιά προς την ομπρέλα που ήταν, χωρις να ξέρω το γιατί αφου σίγουρα ήξερα πως είχε φύγει. Ίσως για να κρατήσω κάτι ακόμα από την τελευταία εικόνα ή να σβύσω το είδωλο που είχε μείνει στο μυαλό μου, ποιός ξέρει πως χωρεύει η μαϊμού στο μυαλό του καθενός.
Μπάινω στο αυτοκίνητο και ξεκινάω αλλά στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που παίρνω συνήθως, μη ξέροντας το γιατί, σαν από διαίσθηση, στρίβοντας και ακολουθώντας την παραλία πρός τη μεριά του οικισμού και πριν ακόμα φτάσω στο περίπτερο βλέπω στον τηλεφωνικό θάλαμο να στέκεται με γυρισμένη την πλάτη προς σε μένα τη λυγερόκορμη. Αρκετά εντυπωσιακή και από κοντα τολμώ να πω, μας χώριζε μια απόσταση περίπου είκοσι μέτρων από το σημείο που βρήκα να σταθμεύσω για να έχω πρώτη θέα όχι παραλία αλλά το μωρό.
Γύρισε το κεφάλι της κρατώντας το ακουστικό και σα να ήξερε πως την παρακολουθούσα κάρφωσε τα μάτια της σε μένα. εγώ απέφυγα να την κοιτάξω επίμονα και άφησα το βλέμα μου να πλανηθεί και σε άλλα πιπίνια αλλά το αποτέλεσμα ήταν να ξαναγυρίσω στο θάλαμο. μετά από λίγο έκλεισε τη συνδιάλεξη βάζοντας το ακουστικό στη θέση του. Η τώρα η ποτέ είπα στον εαυτό μου και έβαλα μπρός το μοτέρ και πήγα πολύ κοντά, σχεδόν τρία μέτρα από το θάλαμο. κατέβηκα και περίμενα να τελειώσει και την δεύτερη προσπάθεια που έκανε σε κάποιον αριθμό. Μόλις κατάλαβε πως ήμουν κοντά περιμένωντας να τελειώσει έκλεισε το τηλέφωνο. Πλησιάζοντας με κοίταξε και με απολογητικό ύφος, μου ζήτησε συγνώμη σα να έφταιγε για κάτι που εγώ δεν κατάλαβα. Αισθάνθηκα αμηχανία και έπιασα το ακουστικό κάνωντας πως θέλω να τηλεφωνήσω, ούτε κι εγώ ξέρω που. Πάντως άρχισα να πατάω πλήκτρα βάζοντας τον κωδικό της κάρτας μου όταν ήρθε η ώρα να βάλω τον αριθμό συνδρομητη΄εγώ κοίταζα τη μοιράια που δεν είχε απομακρυνθεί παρά δύο μέτρα διακριτικά. Αφήνω το ακουστικό κάτω βλαστημώντας την ατολμία μου και γυρίζω στο αμάξι. Βάζω το ραδιόφωνο να παίζει χαμηλά και κοιτάω από τον καθρέφτη του οδηγού, αλλά έιδα μόνο τα πόδια την που πήγαιναν και πάλι προς το θάλαμο. όλη αυτή η διαδικασία μου έδωσε την ευκαιρία να την επεξεργαστώ από κοντά και να συμπληρώσω τις εικόνες που είχα μαζέψει πρίν στην παραλία. Οταν την είδα από κοντά μου έδωσε την αίσθηση πως ήταν λίγο πίο πάνω από τα εικοσιπέντε, είχε ένα πρόσωπο κάπως μακρύ με ίσια ελληνική μύτη και καταγάλανα μάτια, αλλά το εντυπωσιακό και αυτό που θα μου μείνει ήταν το σφυχτό και καλίγραμμο στήθος της, νόμιζες πως έιχε καταργήσει όλους τους κανόνες της βαρύτητας σε κείνο το σημείο η φύση. Αλλά και παρακάτω το συνολάκι τελείωνε με δυό καλοσχηματισμένους γλουτούς ελαφρά αδύνατους ή αρκετά καμπυλωτούς ίσα να κρατιέται το παντελόνι. τη δεύτερη φορά που βγήκα έξω με κατεύθυνση προς το θάλαμο την είδα να πγαίνει προς το περίπτερο μέχρι να ξανοδοκιμάσω να πάρω στο πουθενά ένα παλιό αυτόκίνητο έκανε αναστροφή και την είδα να κατευθύνεται με σίγουρα βήματα προς τα κεί. Έβαλα το ακουστικό με μεγάλη προσοχή στη θέση του σα μουδιασμένος γύρισα και μπήκα στο αμάξι μου. Ενα μυρμίγκιασμα με διαπερνούσε για αρκετή ώρα μετά. Ξεκίνησα να πάω προς το ξενοδοχείο, η ωραία δεν μου έφευγε από το μυαλό.
Ωραία να 'σαι καλά όπου και να 'σαι. Εστω και αυτό που αισθάνθηκα μου αναπτέρωσε το ηθικό για νέες περιπέτειες. Κάποτε θα έρθει και η σειρά μου, να βρώ το κάτι, κάπου, ακόμα και αύριο ίσως.

Ζαχάρω 20-7-06



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Πεζοπορεία
      Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες,Πρόσωπα
      Ομάδα
      Πεζά
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

karosmi@yahoo.gr
 
elli
25-07-2006 @ 14:53
Καλώς τον πατριώτη μου...Ωραίο το κείμενο σαν την ωραία της παραλίας !!! ::wink.::
AETΟΣ
25-07-2006 @ 18:33
::wink.::
kin
25-07-2006 @ 21:33
Ωραιο, αλλα στο τελος μου τα χαλασες...Δεν εκανες την ανατροπη ρε φιλε....Επρεπε να τελειωσεις με ενα..."Ελα μωρεεεε πατσαβουρα ητανε!!!" ::rol.::
Aris4
25-07-2006 @ 21:43
Ελα Μιχαλη , την επομενη φορα '' ντου '' , κι οτι βγει !! ::wink.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο