Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
124961 Τραγούδια, 264788 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Πιο πικρή η μοναξιά
 Καλημέρα στιχοοικογένεια
 
Μέρες πολλές πέρασαν κι άλλες τόσες θα ΄ρθουν
αλλά ο καημός του δεν ξεδίνει
μόνο μια μικρή ικανοποίηση τού δίνει
όταν σε κάποιον τον εξομολογηθεί
μήπως τυχόν (λέγοντάς τον) λυτρωθεί
όμως μετά, πάντα το ίδιο ακολουθεί:
Ένα τσιγάρο που καπνίζει
και κάτι που σιγομουρμουρίζει.

Κι αν μια δύναμη
ξεπηδήσει από μέσα του
θα ΄ναι δυστυχώς κι αυτή
θολή αλλά και απαιτητική.

Εκείνη που πρόδωσε την αγάπη του
και τη δική του τη ζωή
ήταν (γι΄ αυτόν) η ίδια η ζωή.
Το πρόσωπό της ήταν γεμάτο πράσινο φως
σαν μια ελπίδα αμφίβολη αλλά ελκυστική
στα μάτια της έβλεπε μια μπλε, ανέσπερη θάλασσα
και το στόμα της άνοιγε σαν τριαντάφυλλο.
Τώρα, που τού απόμεινε ένα πικρό χαμόγελο
όλα αυτά μοιάζουν σαν μια λευκή σελίδα
στη μέση ενός βιβλίου: του δικού του βίου.

Μες στην καρδιά του
που κάποτε φτερούγιζαν περιστέρια
νιώθει, κάθε φορά που τη σκέπτεται, μια μαχαιριά
που του κάνει πιο πικρή τη μοναξιά…




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Νικηφόρος Μελάς
19-12-2018 @ 09:54
Μες στην καρδιά του
που κάποτε φτερούγιζαν περιστέρια
νιώθει, κάθε φορά που τη σκέπτεται, μια μαχαιριά
που του κάνει πιο πικρή τη μοναξιά…
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
eclipsi00
19-12-2018 @ 13:36
Πικρογλυκο... ΜΙΧΆΛΗΣ!

ΛΑΜΠΕΡΈΣ ΕΣΠΕΡΕΣ!!
ΓΕΙΆ ΜΑΣ!!
*ΛΑΜΨΗ *
*********,,,,,,,,, ****************,,,
Αγιοβλασιτης
19-12-2018 @ 16:10
::up.:: ::up.:: ::up.::
heardline
19-12-2018 @ 17:36
Όμορφο ''λυρικό'' ποίημα φίλε μου!!!!!!!!

::theos.:: ::theos.:: ::theos.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο