Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
120838 Τραγούδια, 257529 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Στον Μιχάλη
 
Έτρεχε το απόβραδο βιαστικά να φύγει
Σαν γκρίζα του χειμώνα συννεφιά
Κάθε απόβραδο που βγαίναμε κυνήγι
Στην Ευαγόρου πλάι στα σινεμά

Γνώριζα τα βλέματα και την βραχνή φωνή σου
Κι όλα τα σ'αγαπω για κεινη πούγραφες στους τοίχους
Έτρεμε και σπάραζε η γλυκαπαντοχή σου
Του έρωτα σαν της τραγούδαγες του στίχους

Τα μάτια σου στα μάτια της μαζί και χωριστά
Και σεργιανούσε ένα παράπονο στις στράτες
Μετρούσες τα κομμάτια σου μα λείπαν τα μισά
Ποιος είν’αυτός ρωτούσαν οι διαβάτες

Τάχα που νάσαι τώρα και που βρήκες τα φτερά
Του ονείρου μοιάζεις άστρο φωτεινό
Κι εγω που ακόμα λιώνω στου κόσμου τα στενά
Να γυρίσεις ως πότε θα σε καρτερώ




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
smaragdenia
29-12-2018 @ 17:15
Τα μάτια σου στα μάτια της μαζί και χωριστά
Και σεργιανούσε ένα παράπονο στις στράτες
Μετρούσες τα κομμάτια σου μα λείπαν τα μισά

ΠΟΝΕΜΕΝΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΥΡΝΑΜΕ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ
ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΣΗΜΑΔΕΨΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ
ΜΑΚΑΡΙ ΟΤΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΟΝΕΣΑΝ
ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ
ΥΠΕΡΟΧΟ ΑΝΔΡΕΑ!!!!!!! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑ.....
Κων/νος Ντζ
30-12-2018 @ 19:53
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο