Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
120261 Τραγούδια, 256700 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 τα βραδια στο Βελγιο
 
¨Εχει ξυπνήσει ένας χειμώνας ανέλπιστος,
ένας ασήμαντος μικρός οδηπόρος.
Τα ρολόγια αναδύουν την τιμωρία του νου,
μας δες, υπόσχεση μοιάζει.
Πως σε λενε; πως με λενε κι εμένα..
Μόνο η βρόχη κρατάει ακόμα το ίδιο όνομα
έτσι ως πέφτει στις Αρδεννες και στις κλειστες κάμαρες.
Δέσε την υπόσχεση στο δακρυσμενο παραθυρο,
δένω την ψυχή μου στο αχ της κάθε μικρής ανηφοριάς.
Ξημέρωσε λιγο ακόμα μοναχα να χαρείς.
Να περπατήσω μαζί σου στα φραγκικα καστρα
σαν ονειρο που δεν ήτανε να γίνει.
Κι ας μη με λένε, κι ας μην σε λενε,
κι ας μην γίνουμε ποτέ.





Θανασης Κρουσταλης
[I][/I]


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αναμνήσεις & Βιώματα,Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

...κι ακόμα φέγγουν τα θαμπά φώτα της πόλης που μας κράτησε στα χέρια της
 
ΑΜΑΡΥΛΙΣ
02-02-2020 @ 09:05
Πάρα πολύ όμορφο ::love.:: ::love.:: ::love.::
**Ηώς**
02-02-2020 @ 13:21
ωραιότατο Θανάση...πάει τόσος καιρός.. ::theos.:: ::blush.:: ::hug.::
καλό μήνα να έχουμε!
Αγιοβλασιτης
02-02-2020 @ 15:35
...νοσταλγία.. μοναξιά...
..όμορφο..
::up.:: ::theos.:: ::up.::
Aρίστη Σιδηροκαστρίτη
02-02-2020 @ 20:07
::love.:: ::love.:: ::love.::
iokasth
03-05-2020 @ 21:26
Μετά απο χρόνια.!!
Καλως σε ξαναβρίσκω..

-δένω την ψυχή μου στο αχ της κάθε μικρής ανηφοριάς-
Πάντα ωραίος.!!
ΝεφΕλλη

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο