Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
120164 Τραγούδια, 256676 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 ξοφλημένος Καπετάνιος
 
[align=center]


Κάθε ημέρα που περνά
το κώνειο πίνει στη στεριά του
σιγά - σιγά το σώμα του γερνά
μέχρι να 'ρθει το τέλος του θανάτου.

Φύγανε απ τα χέρια του τρίγωνα και κομπάρσα
τώρα πια δεν τραγουδά με την φωνή την μπάσα
ούτε τα κιάλια στο λαιμό τα έχει κρεμασμένα
πορείες δεν χαράζει πια δεν τον ε τρων τα ξένα.

Έθαψε όσα πέρασε και όλες τις καταιγίδες
επάνω στις φορτωτικές δεν βάζει τις σφραγίδες
ούτε και φτεί στο κόρφο του όταν θα δει χελώνα
στη πλώρη που ταξίδευε ανοικτά στην Μπαρτσελόνα.

Το τελευταίο μπάρκο του το κάνει με γοργόνες
η σκέψη του θα τριγυρνά στην θάλασσα για αιώνες
μ' ένα ξυλάρμενο σκαρί κακοσυντηρημένο
που έμενε αδιάρμιστο σε άμμο παρατημένο .

Κλείνεις τον κύκλο της ζωής ώρα σου να καλμάρεις
σα καπετάνιος τέλειωσες δεν κάνεις ούτε βαρκάρης

έτσι δοκιμάζουμε τις αντοχές μας
μην φύγει κανείς .


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 7
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αναμνήσεις & Βιώματα
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

καραμελος
 
ΛΥΔΙΑ_Θ
05-04-2020 @ 09:27
Μελαγχολικά όμορφο !!!
Καλημέρα Γιάννη !!! ::love.:: ::love.:: ::love.::
malkon64
05-04-2020 @ 10:37
Εξαίσιο ..................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
malkon64
05-04-2020 @ 10:37
Εξαίσιο ..................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
ΑΜΑΡΥΛΙΣ
05-04-2020 @ 13:58
Εξαίσιο!! ναι εξαίσιο!! ::love.:: ::love.:: ::love.::
aridaios
05-04-2020 @ 15:14
σα καπετάνιος τέλειωσες δεν κάνεις ούτε βαρκάρης ::rock.:: ::rock.::
Αγιοβλασιτης
05-04-2020 @ 17:11
...Κλείνεις τον κύκλο της ζωής
ώρα σου να καλμάρεις ...
......
Άλλο ο κύκλος της δουλειάς κι άλλο ο κύκλος της ζωής καπετάνιε μου..

::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
-Ειρήνη-
06-04-2020 @ 07:28
Σαν τον Ιάσονα που όλο γύριζε στην Αργώ του...και τον Οδυσσέα που δεν τον χωρούσε η Ιθάκη...κάπως...ωραιότατο ποίημα, σε ταξιδεύει αλλά είναι ταυτόχρονα και ρεαλιστικό. Τη ζωγράφισες την ψυχή του καπετάνιου...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο