Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
124961 Τραγούδια, 264788 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Η άνοιξη είναι ήδη στο δρόμο μας
 Καλημέρα.
 
Μέσα στην περιορισμένη κυκλοφορία με τις ισχνές απαιτήσεις
αναγκάστηκα να μάθω να μην πλήττω...
Απολάμβανα πάντως τη σιωπή τυλιγμένος στους καπνούς των τσιγάρων μου...

Ένα βράδυ βγήκα έξω να περπατήσω...
Οι μισοσκότεινοι δρόμοι ήταν σχεδόν άδειοι, απογοητευτικοί
κλειστά τα μαγαζιά και έρημα τα πεζοδρόμια....
Ως και τα δέντρα σώπαιναν, ενώ και το κάθε σπίτι ανέδιδε μια αόριστη υποψία...

Εγώ όμως που ονειρευόμουν δρόμους πλημμυρισμένους από φως
παράθυρα φωτισμένα και ώρες που να κυλούν καμπανιστές
αισθανόμουν ότι κάτι ξέφευγε συνεχώς μέσα απ΄ τα χέρια μου...

Και τότε σε είδα....
Ήσουν ψηλή και λιγνή, είχες κόκκινα μαλλιά κι ένα άσπρο λαιμό σαν μίσχο...
Μια όμορφη γυναίκα…

Διέσχιζες το δρόμο μέχρι την πόρτα σου και φαινόσουν σαν να σε είχε πάρει η ίδια η νύχτα...
Η καρδιά μου χτύπησε για μια στιγμή σφοδρά αλλά γρήγορα πλημμύρισε από ειρήνη…
Με έκδηλη συστολή λόγω του αιφνιδιασμού, σού μίλησα...
Περνώντας το κατώφλι του σπιτιού σου, βεβαίωσες μ΄ ένα νεύμα σου τη σιωπηρή συμφωνία μας…

Από εκείνη τη βραδιά είμαι ευτυχισμένος που σε γνώρισα...
Η άνοιξη είναι ήδη στο δρόμο μας...









 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες,Φύση - Περιβάλλον
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Μάϊκ Χίτζ
24-04-2020 @ 09:34
https://www.youtube.com/watch?v=Nv4NvIpUPKQ
Κων/νος Ντζ
24-04-2020 @ 14:45
::rock.:: ::rock.:: ::rock.::
Αγιοβλασιτης
24-04-2020 @ 15:33
Πολύ ωραίο Μάικ..
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
malkon64
24-04-2020 @ 18:28
Ωραιότατο ..................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ::up.:: ::theos.:: ::theos.::
-Ειρήνη-
25-04-2020 @ 10:07
Πολύ όμορφο, Κωνσταντίνε! Το διάβασα και το ξαναδιάβασα. Κατά τη γνώμη μου αυτό που του ξέφευγε ήταν η αίσθηση της ζωντάνιας, ίσως και η χαρά. Δυνατή η αντίθεση ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην επιθυμία (σκοτάδι και σιωπή/φως και ήχοι). "τα δέντρα σώπαιναν", "ώρες που να κυλούν καμπανιστές":πόσο όμορφες εκφράσεις! Και μετά έρχεται ο κεραυνοβόλος έρωτας στο πρόσωπο της όμορφης κοκκινομάλλας και τ' αλλάζει όλα και μεταμορφώνει τον κόσμο στα μάτια του, τον κάνει άνοιξη... και μαζί του φέρνει τη ζωντάνια, το φως, τους ήχους και τη χαρά.

Ήρθε.
Και φώτισε την καταπακτή μου.
Κι' έγινε φως.
Ήταν ο ουρανός; Δεν ξέρω.
Ένα μόνο ξέρω
Πως έχασα τη γη.
Μ. Λουντέμης
-Ειρήνη-
26-05-2020 @ 13:41
Δυο σκέψεις ακόμα... ίσως η κοκκινομάλλα είναι η πιο βαθιά του επιθυμία, όλα τα φωτεινά πράγματα που θα ήθελε να έχει και δεν έχει... κι είναι τόσο έντονη που παίρνει υπόσταση μπροστά του, γίνεται απτή, χειροπιαστή... ή θα μπορούσε να είναι η έμπνευση που τη συναντά και του αλλάζει τον τρόπο που βλέπει τα πάντα... και λογικό είναι να είναι ευτυχισμένος που τη γνώρισε (αν και υπήρχε μέσα του ήδη...) αφού τώρα είναι η δική του άνοιξη ακόμα κι όταν έξω είναι χειμώνας...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο