Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
124961 Τραγούδια, 264788 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Ήσουν η φίλη της καρδιάς μου
 
Ήσουν η φίλη της καρδιάς μου...
Κι ονειρευόμουν...
(Έχοντας πάντα μια αόριστη ανησυχία...)

Να σου σχεδιάζω σκίτσα με γελοιογραφική διάθεση...
Να παίζουμε με το νερό, να σε κυνηγώ, να μπλέκουμε με τα νούφαρα, να ξαπλώνουμε ανάσκελα…

Να ΄ρθει μια νύχτα με την άσπρη δροσιά της και τ΄ άστρα που θα ταξίδευαν…
Για να σε σφίξω με τρυφερότητα πάνω μου...
Να εκπορθήσω το ...Κόκκινο Σπίτι…

Όμως, ενώ οι πεταλούδες έκαναν ακατάπαυστα γύρους....
Εσύ προτιμούσες να μένεις μόνη σου μέσα σ΄ ένα μαγεμένο δάσος με σκίουρους, ασβούς και ερωδιούς...

Για πόσο καιρό θα μπορούσες να περπατάς με γυμνά πόδια;...
Χάθηκες μες στις μολόχες που θρόιζαν μονότονα σ΄ ένα αλλόκοτο μοιρολόι...

Κι εντέλει, έμεινες να δοκιμάζεις μπροστά σ΄ ένα καθρέφτη κάλτσες μπαρολέ...
Αισιόδοξη μεν... Επιπόλαιη, όπως πάντα, δε...


















 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 7
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες,Φιλία
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Μάϊκ Χίτζ
13-05-2020 @ 10:04
https://www.youtube.com/watch?v=avJ5dhzw2v8
Κων/νος Ντζ
13-05-2020 @ 12:27
::rock.:: ::theos.:: ::theos.::
Αγιοβλασιτης
13-05-2020 @ 15:30
Πολύ ωραίο Μάικ...
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
zari.kardias
13-05-2020 @ 23:38
Να ΄ρθει μια νύχτα με την άσπρη δροσιά της και τ΄ άστρα που θα ταξίδευαν…
Όμορφο!!! ::yes.:: ::up.::
(Να κλέψω τα τριαντάφυλλα
απ' την τριανταφυλλιά σου)
Μάϊκ Χίτζ
14-05-2020 @ 00:50
zari.kardias
Σ΄ ευχαριστώ πολύ !!!
::hug.::
inokrini
14-05-2020 @ 19:03
::up.:: ::up.:: ::up.::
-Ειρήνη-
14-05-2020 @ 19:49
Η δημιουργία σου αποπνέει νοσταλγία, Κωνσταντίνε κι έχει και μια διάχυτη μελαγχολία. Φίλοι (ίσως και παιδικοί) με μια φιλία που εξελίσσεται σε έρωτα απ’ την πλευρά του…όχι όμως από τη δική της….που προτιμάει τον εαυτό της και τον κλείνει έξω απ’ τον κόσμο της… Μου άρεσε πολύ η μεταφορά με τα γυμνά πόδια και τις κάλτσες… επειδή δε θα την προστατεύσουν, θα χρειαστεί παπούτσια… όσο δυνατή κι αν (νομίζει ότι) είναι, θα χρειαστεί το φίλο που φαίνεται να θεωρεί δεδομένο. Την αγαπάει και θέλει να την προστατέψει (κι απ’ τον εαυτό της), όμως ξέρει ότι δεν μπορείς να προστατέψεις κάποιον που δεν θέλει την προστασία σου, κάπως έτσι διαβάζω την παρένθεση. Σαν σύνολο μου θύμισε τη σχέση του Πιπ και της Εστέλλα στις «Μεγάλες Προσδοκίες»… βλέποντάς το έτσι το βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και συμπάθησα τον ήρωά σου...εκείνη όχι τόσο...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο