Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
120887 Τραγούδια, 257506 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Σημειώσεις
 
Εχω γράψει την ζωή μου
στου μυαλού μου τα κιτάπια..
με παράπονα πολλά,

-που εχουν πνίξει την ψυχή μου-

και περνάω τον καιρό
δίχως να βρεθεί μια αγάπη
να γεμίσει το κενό..

Αγάπες βρίσκονται πολλές,
μα είναι δήθεν, και πληγώνουν..
και ενω λένε φωναχτά πως σ΄αγαπούν
κρατούν σουγιά και αναίτια
σε ματώνουν..

Ήλθε ο καιρός να κλείσουν
τα κιτάπια
τραβώ γραμμή, οι σημειώσεις
σταματούν,
και με ενα -χ- δεν θα δακρύζουν
πια τα μάτια..
--

Ν.Ρ.
19/10/20








 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Το ξάγναντο αγάπησα, μα η ζωη...Θολό τοπίο.
 
iokasth
14-11-2020 @ 23:12
Καληνύχτα.!
Ν.Ρ.
iokasth
22-02-2021 @ 20:07
Καλέ μου φίλε σ΄ευχαριστώ για το ομορφο σχόλιό σου.!
Η ευτυχία ομως δεν παραφυλαει , εμείς μια ζωη μαζι με την ελπιδα την περιμένουμε.
Σε κάποιους ναι, θα φανεί, μα η εξαίρεση δεν ειναι κανόνας.
Και ο χρόνος επουλώνει και σίγουρα παρηγορεί, όμως γιατρος δεν γινεται,
οι δυνατοί πόνοι κυρίως της ψυχής, μένουν μέσα μας.
Ειναι η γνώμη μου βεβαια..
Ν.Ρ.

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο