Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121976 Τραγούδια, 259535 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Η Τελευταία Προειδοποίηση
 2005,2020
 
Η Τελευταία Προειδοποίηση

Ταπεινό οδόσημο στην ερημιά.
Καταμεσής στη θάλασσα των σκορπισμένων στόχων.
Μόνος βλαστός, κρανίων τόπος.

Βαρδάρης.
Απωθημένες αναμνήσεις μάς φυσά η Σιβηρία
τρυπώνουν σε μαλλιά και σκούφους
ριγεί η ατμόσφαιρα˙ την στοιχειώνουν
αποφάσεις των συλλογικών οργάνων
συνωμοσίες για τη σωτηρία της ανθρωπότητας
ψίθυροι των παράνομων κομμουνιστών
σ’ατέλειωτες λευκές νύχτες.

Οι χρυσές μεραρχίες που έφτασαν προχτές
πέρασαν
το βήμα τους έμεινε στη λάσπη
παγωμένο ακουστικό απολίθωμα.
Πατήσανε βαθιά και με τις φτέρνες
ως τρία μέτρα κάτω
τ’ ανθρώπινα χαλάσματα υπερκόσμιων, αέναων θυσιών
τις απέλπιδες εφόδους που θριάμβευσαν
το νοτισμένο φέγγος εκατομμυρίων νεκρών κάτω απ’το χιόνι
της διάτρητης σαρκός το ξέσχιστο μνημείο
ήττες και νίκες που κατάστρωσαν
μπουλούκια τανυσμένα πνεύματα.
Ένα-ένα, όλα τα συνέτριψαν
κουβάρι κραυγών
τα παράχωσαν στη ρωγμή της ιστορίας.
Κι από τον μαυροκόκκινο ζωμό το καταστάλαγμα
ένας ψεύτης χαλκός
κράμα στα προσωπεία
νέων τυράννων.

Όταν ξεθύμανε η χλαπαταγή
τα χάλκινα πρόσωπ’αναδύθηκαν
απ'τις καταραμένες κατακόμβες
Στήσανε τον προκρούστειο πολύγραφο
τον τεμαχιστή των αποκλίσεων
τον νομισματοκόπο των σταδίων
Στήσανε τον ιστορικό μηχανισμό
σαν να’τανε πλεκτάνη.
Κι ακόμη στήσανε πολλούς στον τοίχο.

Από τα τανκς που αλέσανε τις σάρκες
γεροδεμένων εργατών
από τις λόγχες που τρυπήσαν τις καρδιές
των επαναστατών
από τις πένες που μαυρίσανε τα πρόσωπα
των συναγωνιστών
απ'τους ιστούς που κρέμασαν τα λάβαρα
σ’ερειπωμένες πύλες
απ'τα μαχαίρια πού'σφαξαν
την καρωτίδα της ελπίδας
απ'τα σφυριά που κάρφωσαν στην πέτρα
τους αστραγάλους των ξεσηκωμών
απ'τα δρεπάνια που θερίσαν τις ψυχές
των επιζώντων
Κι από τις πρόκες που κεντήσανε το φέρετρο
του σοσιαλισμού

Το διύλισαν από τα αίματα, το ξάκρισαν από τα σάπια
χυτό, αστραφτερό κι ομογενές καμώσανε τ'ατσάλι.

Και ξεκαλούπωσαν ένα άγιο
τοτέμ υπέρτατο
το γιγάντιο κεφάλι κάποιου ήρωα
που γκρέμιζε άγιους όσο ζούσε.

Ματιές χιλιάδες από μπαρούτι κι αλάτι ιδρώτα
χέρια πρησμένα από κρυοπαγήματα
κι οι θύμησες των πεθαμένων˙
ανταριασμένα βλέπουνε, αγγίζουν και χαράζουν
βουλιμικά και άγαρμπα χαράζουν
το ατσάλινο ιερό του τρόμου.

Μέσα του κείτεται
με μπλε κοστούμι, παχιά γραβάτα μωβ
και κόκκινα σκαρπίνια, λουσμένο και
βαλσαμωμένο το μέλλον του κόσμου
μυρίζοντας άσχημα στον βιομηχανικό αέρα.

Ο χαλκός στα πρόσωπα πρασίνισε
το παιδί παίζει πετροπόλεμο
στα τραγικά χαλάσματα
οι ουρανοί συνοφρυώνονται πολύ σκεφτικοί.
Οι πλάκες της Γης θα ξανανοίξουνε
μια κόλαση θα ξεσηκωθεί
νέμεση και κάθαρση
τελευταία προειδοποίηση.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 0
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Κοινωνικά & Πολιτικά,Γεγονότα - Ιστορία - Μυθολογία
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο