Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121623 Τραγούδια, 258671 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Το καραγάτσι
 

Μεγάλωσες δέντρο
τράχυνε ο κορμός σου
Τανύζω το σώμα για να σε φτάσω
και δε μπορώ , έγινες θεόρατο Καραγάτσι
σκλήρυνε και η ψυχή σου
Ήσουν, θυμάμαι,νεαρό βλαστάρι
μικρό και λυγερό σε τσάκιζε ο βοριάς
κι εγώ μικρό παιδί σε στήριζα μ' ένα καπρούλι.
Τα χρόνια πέρασαν
εσύ τη νιότη σου σφιχτά κρατάς
κι εγώ στο τέλος πλησιάζω.



Καπρούλι=Λεπτός πάσσαλος καστανιάς που χρησιμοποιούν οι γεωργοί να στηρίζουν
τα νέα δέντρα που φυτεύουν.









 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ίωνας
 
ΙΚΑΡΙΟΣ
17-01-2021 @ 09:46
πολύ όμορφο. καλημέρα Μπάμπη
ΑΜΑΡΥΛΙΣ
17-01-2021 @ 10:59
Πάρα πολύ ωραίο! ::love.:: ::love.:: ::love.::
Μπόσινας Νίκος
17-01-2021 @ 12:33
Πολύ ωραίο!
**Ηώς**
17-01-2021 @ 12:56
ΟΜορφιά!
-H2O-
17-01-2021 @ 17:23
Ωραιότατο.
Αγιοβλασιτης
17-01-2021 @ 23:20
::up.:: ::up.:: ::up.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο