Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121623 Τραγούδια, 258670 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Η μάσκα
 

Η νοσταλγία μαραίνει τα κίτρινα άνθη.
Βλέπω τον εαυτό μου με χειροποίητο αετό
να πετά ψηλά στον γαλανό ουρανό.
Η γενναιόδωρη νοσταλγία
ως ναφθαλίνη συντηρεί τις μνήμες
όταν ο πανδαμάτωρ χρόνος ξεθωριάζει.
Έβγαλα τη μάσκα
και είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη
όπως θα ήθελα πραγματικά να είναι .
Ένα παιδί γεμάτο όνειρα.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ματσικοβίτης
 
ΙΚΑΡΙΟΣ
17-01-2021 @ 09:40
Καλημέρα Γιώργο. πολύ ωραίο ιδιαίτερο. "Έβγαλα τη μάσκα
και είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη
όπως θα ήθελα πραγματικά να είναι .
Ένα παιδί γεμάτο όνειρα.¨"
Νταλαρομπασης
17-01-2021 @ 09:59
::up.:: ::up.:: ::theos.::
ΑΜΑΡΥΛΙΣ
17-01-2021 @ 11:01
Εξαιρετικό!! ::love.:: ::love.:: ::love.::
KaterinaKritik
17-01-2021 @ 16:59
::yes.:: ::yes.:: πολύ ωραίο!
liontari73
17-01-2021 @ 17:05
::up.:: ::up.:: ::up.::
-H2O-
17-01-2021 @ 17:20
Φοβερό... ειδικά αυτό το παιδί που είναι γεμάτο όνειρα, κάτω από τη μάσκα...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο