Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121623 Τραγούδια, 258671 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Ζείς κουμπάρε;
 
Ζεις κουμπάρε;
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Στα στενά σοκάκια του χωριού όποτε συναντούσες έναν γνωστό. Του απεύθυνες τον λόγο. Χαμογελαστά και δυναμικά τον ρωτούσες. Περίμενες επιβεβαίωση ή καταφατική απάντηση. Μετά έφευγες ικανοποιημένος. Ακολουθούσες το άτυπο και μοναδικό όμως υποχρεωτικό πρωτόκολλο του χωριού. Ο κώδικας επικοινωνίας του χωριού είχε την χάρη του.
Γεννημένη σε άλλη χώρα, με άλλα έθιμα και άλλους κώδικες συμπεριφοράς ,ξαφνιάστηκα όταν η φίλη μου η Αγγελική με ρώτησε. Ζεις κουμπάρε; Για να σηκώσω το τηλέφωνο προφανώς και είμαι ζωντανή! Μου εξήγησε την λογική ,την δέχτηκα και πλέον το έκανα συνήθεια. Στον τρόπο επικοινωνίας με τους φίλους και τους συγγενείς μου .Όποτε τους παίρνω τηλέφωνο έτσι ξεκινώ την συνομιλία μας. Γελάμε επειδή μας τονώνει. Εκεί στην ερημιά της υποχρεωτικής απομόνωσης. Της καραντίνας. 86 ημέρες από τον δεύτερο εγκλεισμό μας πίσω από τα προστατευτικά τείχη .Των γυάλινων κάστρων μας. Σε μία κόκκινη Αθήνα με ανοικτά αλλά στην ουσία κλειστά παράθυρα και πόρτες προστασίας από την πανδημία. Με αναστολή δραστηριοτήτων σε σχεδόν όλα τα επίπεδα.
Μέσα στις δυσκολίες παραμένουμε σκεπτικοί. Αναπτύξαμε καινούργιες αντοχές και εμπειρίες. Εγκλωβιστήκαμε σε συνήθειες βασισμένες σε καινούργιες προτεραιότητες. Ποιές γραμμές άμυνας θα ακολουθήσουμε; Υγεία η οικονομία; Η αγορά ή η υγεία ;Τι περνάει από το χέρι μας; Θα την βγάλουμε καθαρή αλλά πως θα παραμείνουμε ζωντανοί; Θα το ξεπεράσουμε αλλά πως θα επιβιώσουμε; Χωρίς δουλειά ,οι περισσότεροι, και μερικοί κρεμασμένοι από κάποια επιδόματα αμφίβολης χρονικής διάρκειας. Επιβίωση πάση θυσίας; Πρώτη και καλύτερη η εξασφάλιση προμηθειών. Προγραμματίζουμε δραστηριότητες σαφώς μικρότερης εμβέλειας επειδή είναι αναπάντεχες οι εξελίξεις. Άγνωστες οι κινήσεις της κυβέρνησης. Αισιοδοξούμε με μετρημένα πλάνα εξόδων. Τα παιδιά μας, που ΄΄ μαντρώθηκαν ΄΄ αναγκάστηκα διαμαρτύρονται επειδή κατάλαβαν ότι η πιθανότητα συνεύρεσης με τους φίλους τους είναι μηδαμινές. Εμείς κάνουμε την καρδιά μας πέτρα και δύσκολα υποκύπτουμε στις απαγορεύσεις.
Ζεις κουμπάρε; Προφανώς ζω. Ακόμα! Δεν είμαι μόνη στην μάχη! Θα ξεφύγω από τις δαγκάνες την κατάθλιψης όταν ζω εγκλωβισμένη στα υγειονομικά υποχρεωτικά συνάμα προστατευτικά μέτρα. Κουράστηκα να μάχομαι τις άγνωστες και επικίνδυνες πτυχές της πανδημίας. Πέρασε ένα χρόνος που δεν έχω αγκαλιάσει και φιλήσει άνθρωπο! Φώς δεν βλέπω από πουθενά. Οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και η Ασία γονάτισαν και η έλλειψη επαρκών ποσοτήτων εμβολίων μας καταδικάζει όλους στο αφανισμό. Ευτυχώς τα μηνύματα αισιοδοξίας από τους φίλους και συγγενείς μου με τονώνουν. Μου δίνουν δύναμη και μου μεταγγίζουν αισιοδοξία στην δύσκολη διαχείριση της κρίσης!




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 1
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

tzenilio@gmail.com
 
Νταλαρομπασης
29-01-2021 @ 17:12
::up.:: ::theos.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο