Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121623 Τραγούδια, 258671 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Παράθυρο ανοιχτό
 Γράφτηκε στις 15.2.2021
 
Στην Γιουζιντέ

Πώς να σε ξεχάσω; Σ' αγαπώ και το ξέρεις.
Πάντα στο μυαλό μου, νοσταλγία κερνάς.
Είσαι μια βαρκούλα στα στενά της Ταγγέρης.
Μ' αναμμένα φώτα, βιαστικά περνάς.

Σε κοιτάζω μες απ' τις ρωγμές απ' τον τοίχο.
Κι έχει ένα κομμάτι, τώρα πια, γκρεμιστεί.
Θέλω να σού γράψω τον πιο ωραίο μου στίχο.
Να σε προσκυνάνε σαν θεά οι πιστοί.

Χαλάσματα παντού
κι ο χειμώνας κάνει ντου.
Αχ, να 'ξερες πού ζω, βράδυ-πρωί.
Μ' αν το καλοσκεφτώ,
κούκλα μου, μού μοιάζει αυτό,
παράθυρο ανοιχτό στη ζωή.

Πάλι θα μεθύσω, στο ίδιο μπαρ στο Μαρόκο.
Ήτανε, θυμάμαι, κάποιο υπόγειο θαμπό.
Και θα σε ζητήσω, κι ας πληρώσω με τόκο.
Για να μού χορέψεις, πάνω στο σκαμπό.

Π.Θ.Τουμάσης


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Κάθε βράδυ σ' ονειρεύομαι, μέσα στο σκοτάδι σε παντρεύομαι.
 
Νικηφόρος Ουρανός 38
15-02-2021 @ 11:17
Εξαιρετική ποιητική δημιουργία!
Με εντυπωσίασε!
Καλή εβδομάδα, Παναγιώτη!
ΕΛΠΗΝΟΡΑΣ
15-02-2021 @ 11:48
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
Αγιοβλασιτης
15-02-2021 @ 15:03
::up.:: ::up.:: ::yes.::
Μπόσινας Νίκος
15-02-2021 @ 22:35
Πολύ όμορφο!
Ζωή Α.
15-02-2021 @ 23:38
,,,Σε κοιτάζω μες απ' τις ρωγμές απ' τον τοίχο.
Κι έχει ένα κομμάτι, τώρα πια, γκρεμιστεί.
Όμορφο πολύ!!! ::love.:: !!! ::up.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο