Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123485 Τραγούδια, 261330 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Μπάρκο
 
Μπάρκο

Μπαρκάρισες για την υγρή
τη γη των Λωτοφάγων
γλυκιά λήθη όπου γίνονται
οι πίκρες της ζωής
και στην αρμύρα ρίχτηκες
για χρόνια των κυμάτων
γυναίκες κι άντρες η θολή
ματιά μην ξαναδεί.

Στην Άιλα μύρο γύρεψες
και στη Μανίλα ασήμι
τις δανεικές τις αγκαλιές
σε Αλγέρι και Ταντζέρ
όμως δε βρήκες τίποτα
που την πληγή να κλείνει
εκτός του τρόμου στη λαβή
του Τεχουαντεπεκέρ.

Μετά τον κόσμο γύρισες
και πάλι στο χωριό σου
το σπίτι ίδιο και έρημο
γελάει και προκαλεί
που από το νου δεν έσβησες
τατού ανεξίτηλό σου
κάποιο ωραίο πρόσωπο
και μι’άτολμη φυγή.

(για τον θείο μου Νικόλα)


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Στίχοι για μελοποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
malkon64
16-03-2021 @ 11:38
Πολύ Ωραίο ....................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
Μπόσινας Νίκος
16-03-2021 @ 13:38
Πολύ ωραίο!
ΒΥΡΩΝ
16-03-2021 @ 14:34
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
liontari73
16-03-2021 @ 19:48
::up.:: ::up.:: ::up.::
**Ηώς**
17-03-2021 @ 09:06
εξαιρετική αφιέρωση!!

«ο Νους του Κόσμου μας, εδώ νοιώθει τη Λευτεριά
σ'αυτόν τον τόπο, που ευωδιά θυμάρι κι αγιοκέρι
όπου το βλέμμα μου κι αν στρέψω κι αν σταθώ
μεσ' το γαλάζιο τ'ουρανού μεθώ το μεσημέρι...»
https://aggouridaki.blogspot.com/2017/04/blog-post_3.html

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο