Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121579 Τραγούδια, 258526 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Ο φόβος από το πέρασμα του χρόνου
 

Πίστευα ότι οι ομορφιές και οι χαρές είναι μόνιμες
γιατί έτσι ήθελα να είναι
ότι τα τα όμορφα ευωδιαστά τριαντάφυλλα
δε μαραίνονται ποτέ
γιατί έτσι προτιμούσα να είναι .
Ότι μετά την καταιγίδα δεν ακολουθεί άλλη μεγαλύτερη ,
ότι μετά το κλάμα και την οδύνη έρχεται πάντοτε ηρεμία.
Μάταια τα περίμενα όλα αυτά.
Αυτό που ξέρω είναι ότι όλα είναι τυχαία
και ότι το λάθος δε συγχωρείται με μια συγνώμη.
Έξω από το παράθυρο του νοσοκομείου
βλέπω μια βερικοκιά γεμάτη ώριμους καρπούς
θυμήθηκα τη βερικοκιά στο πατρικό μου σπίτι
με τα νόστιμα καθαρά βερίκοκα .
“Γκρίζες αναμνήσεις” μου είπε το δέντρο διαβάζοντας τη σκέψη μου.
Πως να δοκιμάσω τον καρπό του που σίγουρα μυρίζει ιώδιο;
Μικρά παιδιά παίζαμε στις αυλές κρυφτό
κλέβαμε ρόδια από τις αυλές ,
σύκα από τις συκιές
καρπούζια τα καλοκαίρια.
Την Πρωτομαγιά μαζεύαμε λουλούδια
κρεμούσαμε το στεφάνι στην εξώπορτα του φτωχικού μας .
Την Καθαρά Δευτέρα κάναμε αυτοσχέδιους αετούς
μ' εφημερίδες ψαρόκολλα και καλάμια στη μέση κομμένα.
Ήμασταν παιδιά μας διέκρινε αφέλεια
τώρα μας διακρίνει η λογική του μυαλού,
ο χρόνος μας κυλά σαν το νερό του ποταμού
που αργά και σταθερά κατευθύνεται προς τη μητέρα θάλασσα.
Ο νικητής χρόνος συντροφιά με το θάνατο καραδοκεί
και μας τρομάζει.





 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ελάσιππος
 
Αγιοβλασιτης
07-06-2021 @ 17:18
... μυστήρια η ζωή Γιώργο !και αμείλικτη!
Αν το νοσοκομείο είναι αληθινό ,σου εύχομαι περαστικά... ::hug.::
aridaios
08-06-2021 @ 00:53
Ήμασταν παιδιά μας διέκρινε αφέλεια
τώρα μας διακρίνει η λογική του μυαλού,
ο χρόνος μας κυλά σαν το νερό του ποταμού ::hug.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο