Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121579 Τραγούδια, 258512 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Χρυσάνθεμο στην πέτρα
 
Γονείς μου δεύτεροι για χρόνια,
η αγάπη κι η συμπόνια.
Μ’ αυτές αντάμα μεγάλωσα,
μ’ αυτές αντάμα μάλωσα,
με ήλιους και με χιόνια.
Τώρα σαν ψέματα,
ψηλά για να σηκωθώ,
εύκολα σε πτώματα πατώ.
Ε, και τι έγινε; Σιγά τα αίματα!
Μου φαίνεται, τόσο μα τόσο απλό.

Πως αλλάζουν οι καιροί.
Το φώς, το σκοτάδι σκιάζεται.
Λιώνει το σίδερο σαν κερί.
Όλοι το βλέπουν, κανείς δεν νοιάζεται,
πως πεθαίνει μέσα μου το παιδί.

Η πρώτη μου επιλογή-
η μοίρα μ’ αυτή μ’ έρανε-
στο Ηράκλειο σταυροδρόμι,
ήταν καθαρά, η αρετή.
Η ανθρώπινη κακία,
μόνιμο εργάτη μ’ έκανε,
στους στάβλους του Αυγεία.
Κάθε που ο ουρανός μπλαβίζει,
η νύχτα, μαζί μου ξημερώνει.
Παρέα της τα σφάλματα μου μετρώ
και μόνο ένα βάλσαμο την καρδούλα μου μερώνει
Ένα χρυσάνθεμο τόσο δα μικρό,
στην πέτρινη καρδιά, με θράσος μεγαλώνει.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 1
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Γ.Ι.Χ.
 
χωρίς λόγια
17-06-2021 @ 18:53
ωραιο

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο