Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121177 Τραγούδια, 258001 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Στα σπλάχνα του χαμού
 
Το χρόνο
διαδέχτηκαν οι ευχές
με την ανταπόδοση
να αμβλύνει το κενό.
Μες την οχλοβοή
άκουσα τη σιωπή σου
δάκρυσα κρυφά
κατά τα άλλα χαμογελώντας
στην παράλληλη περίσταση.

Όταν τα πυροτεχνήματα
έσβησαν
η νύχτα έφερε
το μαύρο κοράκι
όπως πάντα άλλωστε.
Αυτή η φορά όμως
έμελλε να είναι και η τελευταία.
Τα λαμπερά του μάτια
με διαπέρασαν
δεν είπε τίποτα.
Τι παράξενο!
Ξεσήκωσε τη νύχτα
με το πέταγμα του
ήταν φανερό ότι έφευγε
για πόσο όμως;

_ Θα γυρίσεις ποτέ;
Ρώτησα σπαρακτικά.

Ένα μαύρο φτερό
ταξίδεψε με τον άνεμο.
Προσγειώθηκε
στην παλάμη του χεριού μου
έγραψε με το αίμα της ψυχής:
Nevermore

Το σεληνόφως έσπασε
στο θρήνο του τετελεσμένου
τα σύννεφα έκρυψαν
το πρόσωπο της σελήνης
και η έκλειψη
επέσπευσε το μαύρο χάος.
Η Λεονόρα χάθηκε...

Το φτερό με την παλάμη
αυτοσχέδιο πλεούμενο
ονειροπαρμένης γραφής
προσάραξε στη θάλασσα
η Λορελάη αναδύθηκε...



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 8
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες,Έρωτας & Αγάπη
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
malkon64
12-09-2021 @ 02:24
Το σεληνόφως έσπασε
στο θρήνο του τετελεσμένου
τα σύννεφα έκρυψαν
το πρόσωπο της σελήνης

Έξοχο . . . ! ! ! ::yes.:: ::yes.:: ::theos.::
Μπόσινας Νίκος
12-09-2021 @ 09:20
Πολύ ωραίο!
Κων/νος Ντζ
12-09-2021 @ 09:27
Ωραίες θλιμμένες εικόνες!

::up.:: ::up.:: ::up.::
Αγιοβλασιτης
12-09-2021 @ 11:37
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
Euler2
12-09-2021 @ 12:35
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
vasilis g.
12-09-2021 @ 22:08
Ανάμεσα στο πραγματικό και αλληγορικό...
εξαίρετο και ευφυέστατο κείμενο σου....
θα άνοιγα μια μεγάλη παρένθεση...
έντονης και βαθιάς μελαγχολικής διάθεσης...
εύχομαι ένα ευτυχισμένο τέλος...!!!
ΚατεριναΘεωνα
12-09-2021 @ 22:33
::up.:: ::theos.:: ::up.::
zari.kardias
13-09-2021 @ 01:29
Ένα μαύρο φτερό
ταξίδεψε με τον άνεμο.
Προσγειώθηκε
στην παλάμη του χεριού μου
έγραψε με το αίμα της ψυχής:
Nevermore.....
Πανέμορφο, αλληγορικό ιδίωμα γραφής!!! ::love.:: ::up.::
::hug.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο