Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121062 Τραγούδια, 257867 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Annihilation
 
Για ένα εκατοστό του δευτερολέπτου

μόλις

συναντηθήκαμε.

Αφανίζοντας το χώρο

χορέψαμε το ερωτικό ταγκό

που μετέβαλε τη στιγμή

σε ιστορία

κρεμασμένη στ' αστέρια

της αιωνιότητας.

Ισχυρή δύναμη

αναπόφευκτο ακαριαίο τέλος

εδώ στη θάλασσα.





Ναι ήλπιζα

στο απέλπιδο προτετελεσμένο.

Υπέρ του δέοντος ονειροπόληση;

Οι ερμηνείες λίγη σημασία κρύβουν

περισσότερο φέρουν

προς τη μεμψιμοιρία.

Συνεχίζω να ελπίζω

στο θαύμα

όχι από εγωισμό

μα από ανάγκη εσωτερική.

Θα ήμουν ευτυχής

στην άτυχή μας συντυχία

εάν σε ένιωθα

αν όχι χαρούμενο

τουλάχιστον ήρεμο.

Όμως το θαλασσινό αγέρι

γέμισε δάκρυα πόνου.



Γιατί αφέθηκες

στη δίνη της τρέλας;

Τόσες φορές σου έτεινα το χέρι

κι εσύ περήφανα

διάλεξες το μοναχικό δρόμο.

Δεν εξετάζω τα κίνητρά σου

μα κοίτα τώρα

τι κατάφερες!

Εσύ χαμένος στην ομίχλη

κι εγώ μαρμαρωμένη

σε κινούμενη άμμο.



Η θάλασσα δεν ξεβράζει πια

μπουκάλια.

Φέρνω στο αυτί μου κοχύλια

μα το κύμα τους

μου στέλνει μονάχα

το βουβό σου κλάμα.



Σου στέλνω

το φιλί μου

να σου φέρει θύμησες ζωής.

Όταν κοπάσει η καταιγίδα

βάλε το δικό σου φιλί

μέσα σε ένα κοχύλι

και άφησέ το στα κύματα.

Ό,τι μας ενώνει

μας χωρίζει

μα δεν παύει

να μας έλκει.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 10
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Έρωτας & Αγάπη,Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
malkon64
14-09-2021 @ 09:24
! ! Πολύ Ωραίο . . . ::yes.:: ::yes.:: ::theos.::
ΕΛΠΗΝΟΡΑΣ
14-09-2021 @ 11:24
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
Κων/νος Ντζ
14-09-2021 @ 12:42
Πολύ καλό!!!

::angel.:: ::angel.:: ::angel.::
vasilis g.
14-09-2021 @ 14:15
Αχ τι κάνει αυτό το ερωτικό ταγκό...!!!!!
αρχίζει με αγάπη ... γίνεται ποίηση.. ονειροπόληση....
εικόνες...λέξεις ... μαγεία....
πολύ όμορφα περιγράφεις σαν να το ζεις...
το συναίσθημα...το ανεκπλήρωτο... την αέναη ελπίδα....
την προσμονή για το θαύμα που δεν έρχεται....
να σας ενώσει για πάντα...!!!!!!!


Απόλλων2061
14-09-2021 @ 14:58
Ρομαντικό ποίημα που αναδεικνύει τη μοιραία γυναίκα και το σκληρό άντρα πρότυπα παρελθόντος χρόνου. Ο έρωτας εκδηλώνεται πιά με άλλες μεθόδους και τρόπους ο ρομαντισμός αγαπητή Λεονόρα φθίνει.
inokrini
14-09-2021 @ 17:54
Γιατί αφέθηκες

στη δίνη της τρέλας;

Τόσες φορές σου έτεινα το χέρι

κι εσύ περήφανα

διάλεξες το μοναχικό δρόμο.

Δεν εξετάζω τα κίνητρά σου

μα κοίτα τώρα

τι κατάφερες!

Εσύ χαμένος στην ομίχλη

κι εγώ μαρμαρωμένη

σε κινούμενη άμμο.
::love.:: ::love.:: ::love.::
ΚατεριναΘεωνα
14-09-2021 @ 21:08
::up.:: ::up.:: ::up.::
Μπόσινας Νίκος
14-09-2021 @ 22:54
Πολύ όμορφο!
ΜΥΣΤΗΣ
14-09-2021 @ 23:14
Όταν κοπάσει η καταιγίδα
βάλε το δικό σου φιλί
μέσα σε ένα κοχύλι
και άφησέ το στα κύματα.

Υπέροχο !!! Όλο εικόνες και τρυφερότητα !!!

///
Ζωή Α.
15-09-2021 @ 00:47
!!!!!Πανέμορφο όλο!!!! ::yes.:: ::up.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο