Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121579 Τραγούδια, 258512 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Μια φθινοπωρινή Παρασκευή.-
 

Η πρώτη λέξη προφέρεται ανεπαίσθητα και τρυφερά “Μαμά” .
Οι επόμενες λέξεις χάνονται στον αέρα,
κανένας δεν τις θυμάται, εκτός από την πρώτη λέξη
που ηχεί στα αυτιά για πάντα.

Λέξεις, φωνές και μνήμες συσσωρεύτηκαν τη νύχτα,
επιλεγμένα αποσπάσματα της παιδικής ηλικίας
και αυτές της μετέπειτα ζωής, ταλάνιζαν τον ύπνο μου .
Ήταν μια νύχτα φθινοπωρινή ημέρα Παρασκευή
θύμησες νεανικές οι περισσότερες ζωντανές .

Γεννήθηκα άνοιξη εποχή όπου η πραότητα της γης
επιστρέφει στην ηρεμία του αέρα
μαζί με τις επιθυμίες των ανθρώπων.
Γεννήθηκα άνοιξη όταν η φύση τρελαίνεται
και δίνει τις αμετάβλητες εντολές γι ανακαίνιση.

Περιμένω στο φωτεινό διάδρομο κρατώντας
από το χέρι τη σκιά μου που κρύβεται από τις ενοχές ,
νιώθω τη βαρύτητα να χάνεται και το ταξίδι να πλησιάζει.


Θεσσαλονίκη 23 Οκτωβρίου 2021


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 0
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Λαθραναγνώστης
 

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο