Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
121972 Τραγούδια, 259504 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Άτιτλο
 
Μπείτε εδώ: https://thegreekliteraryworld.blogspot.com/
στο Blog της κ. Μαρίας Ανδρεαδέλλη να δείτε αναρτημένο
το εμβληματικό ποίημα του βιβλίου μου ''της σάτιρας το
κάγκελο''

Το ποίημα είναι το εξής:

ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟ(Σ)ΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ

Φανταστική επιστολή στον «βασιλιά» της σάτιρας Γ. Σουρή
Θέμα: Σατιρικοί αγώνες για την ανάδειξη νέου αρχηγού
Δ/νση: Οδός Αναπαύσεως Ποιητών Σάτιρας, αρ. 1919 (μ.Χ.)
Τ.Κ. 018 53 – Περιοχή Σατιρικών Ποιητών – Παράδεισος
Αποστολέας: Γιάννης Αιθεροβάμων, Τ.Κ. 000 01, Γκριζοχώρι Αποτυχίας

Αποτελείται από 12 τετράστιχα





Και στην ουσία πρόκειται για μια επιστολή προς τον Γ. Σουρή

Η διάθεση του βιβλίου γίνεται από εδώ: ilyras.gr

Με εκτίμηση!!!


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 3
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Γελοία υποκείμενα είστε όλοι. Κοιτάτε μόνο να υφαρπάξετε σχόλια, γλείφτες όλοι τού Κερατά!
 
Νέτα-σκέτα
08-11-2021 @ 17:54
Λερομπούφο μπορεί τα γραφόμενα σου να μη βγάζουν γέλιο αλλά
εσύ είσαι πάντως η απόλυτη γελοιότητα. Όλα όσα γράφεις
συνιστούν σατιρική επιθεώρηση
heardline
08-11-2021 @ 19:08
Χαίρομαι που ασχολείσαι μαζί μου και με ζηλεύεις Νέτα!!!

Είμαι πανευτυχής. Δεν έχεις καταλάβει ότι σε βλέπουν διαφορετικά.
Καταλαβαίνουν ότι ζηλεύεις και βέβαια ότι έχω αξία εγώ για να με ζηλεύεις έτσι.
Οπότε μου προσδίδεις αξία και σε ευχαριστώ διά τούτο.

Συνέχισε στο ίδιο μοτίβο και είμαι μέσα!!!!

::hug.:: ::hug.:: ::hug.::
heardline
08-11-2021 @ 20:07
Προς κον Νέτα-σκέτα:

Θέλω και άλλο σχόλιο, με ένα δεν χορταίνω,
κι ει δυνατόν να 'χει βρισιές, διαβόλους και τριβόλους.
Να λέγω για τη γεύση του, χωρίς δε να κραδαίνω,
πως σαν σκατά θα διάβασες από, σαν με, τους κώλους.

Εσένα βλέπω γι' αρχηγό και όχι το Σουρή μας,
που κείνον τον ξεπέρασες, τι άστρα, τι κομήτες.
Κι η Γη εδώ που ασθενεί, εσύ είσαι το φως μας,
που είσαι εξωγήινος για μακρινούς πλανήτες.

Ω! Βασιλεύ μου μορφονιέ και άχραντο ταλέντο,
τη γνώση και τη μόρφωση που έχεις στο τσεπάκι,
γράφε τες κρίσεις σου για μάς, δίχως καν κομπλιμέντο
και ρίχνε και πιπέρι βρε, να τρώγομε φαρμάκι.

Έτσι είν' η εκπαίδευση την σήμερον ημέρα,
φάπες, μπουνιές, κλωτσιές μαζί, κατραπακιές, σφαλιάρες,
κι απ' τούς ειδήμονες σαν σε, στην άχαρή μας σφαίρα,
τού πονεμού να είμαστε που λέμε σαχλαμάρες.

::hug.:: ::hug.:: ::hug.::

Κι εγώ Αρούρης μέσα δω την τύφλα μου που γράφω,
γράψε με γόνο ποιητών όταν θα μπω στον τάφο.
Δε θα αντέξω για πολύ με τόσο το φαρμάκι
που πίνω της βλακείας μου εδώ στο κοπαδάκι.

Κάν' το μόνο για μένανε, καμιά φορά να λέγεις
πως έγραφα και κάτι τις που άξιζε λιγάκι,
δίχως το κρίμα πάνω σου και ούτε που να κλαίγεις
που ψέματα θα λέγεις συ για με το μπατιράκι...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο