Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123485 Τραγούδια, 261335 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Του Οδυσσέα λαχτάρα
 
Τα μάτια τα θολά σηκώνω τη νύχτα αυτή στον ουρανό.
Το περίλαμπρο φεγγάρι να με σπλαχνιστεί παρακαλώ,
το δρόμο να μου δείξει για το σπίτι το πατρικό.
Πολλά τα κάλλη του φιλόξενου νησιού και οι άνθρωποι του, καλοσυνάτοι.
Με αγκάλιασαν σαν οι εφτά νάνοι τη χαμένη στο δάσος Χιονάτη.
Μα σαν την αγκαλιά τη μητρική, καμιά άλλη τόσο γεμάτη.

Μια αγάπη που περιμένει, την ημέρα ράβει ,και τη νύχτα ξηλώνει,
για τον Οδυσσέα της μιλά, και καθώς μιλά, η πεθυμιά της όλο και μεγαλώνει.
Πάγος η καρδιά της, προσμένοντας τον, σιγά σιγά λιώνει.
Δυο άλικα κεράσια τα χείλη της, από το πάθος ριγούν.
Με το νόστο του, από τα αλμυρά δικά του, διακαώς να δαγκωθούν, επιθυμούν.
Σκέψεις… μνηστήρες, με τα βέλη του έρωτα του να φονευθούν.

Μητέρα και Πηνελόπη, Πηνελόπη και μητέρα,
κουράγιο και υπομονή κάνουν. Μέρα με τη μέρα,
πλησιάζει η στιγμή, που στο δάχτυλο θα περάσουν, την αγάπη του,βέρα.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Γ.Ι.Χ.
 
malkon64
06-01-2022 @ 14:49
Ωραιότατο !!!!! ::yes.:: ::theos.::
inokrini
06-01-2022 @ 19:40
::up.:: ::up.:: ::up.::
Κων/νος Ντζ
06-01-2022 @ 22:58
::angel.:: ::angel.:: ::angel.::
Νταλαρομπασης
11-01-2022 @ 17:59
Πολυ ωραιο!!!!!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο