Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123743 Τραγούδια, 262095 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 επιτάφιος
 
επιτάφιος

Έφυγες γιε μου σε άγνωστη και μυστική μιαν ώρα
για ένα ταξίδι ατέλειωτο με δίχως γυρισμό,
ατέλειωτη είναι σπλάχνο μου η ερημιά μου τώρα
και ψάχνω σε κάθε δωμάτιο άδικα να σε δω.

Το σπίτι μας έμεινε κλειστό κι έτσι πάντα θα μένει
και κάθε διαβάτης θα κοιτά με δάκρυα στη ματιά
ως και σ΄αυτή τη στέγη μας στα πένθιμα ντυμένη
κάθε πουλί περαστικό δεν θα κουρνιάζει πια.

Μοσχοβολάει από γιασεμιά το σπίτι μας καλέ μου
σαν Άγιος Επιτάφιος, Μεγάλης Παρασκευής,
όπου κι αν είσαι εκεί ψηλά έλα και ζητησέ μου
να συνεχίσω τα όνειρα, που δεν πρόλαβες να μου πεις.

Όμως αγόρι μου γλυκό στα άχαρα βραδινά μας
έλα και μπες στο σπίτι μας λίγο να κοιμηθείς
κι ας στερέψουν τα δάκρυα στην κρύα τη ματιά μας
μη και τα δεις στα μάτια μας κι άδικα πληγωθείς.

Ας είσαι ο καθημερινός του δρόμου μας διαβάτης,
που στέκεται σιωπηλός και βλέπει κατά δω,
ο ίσκιος σου παλικάρι μου σαν νύχτας επιστάτης,
να με φωνάζει με τ΄όνομα, να έβγω να σε δω.

Πιες απ΄ το δισκοπότηρο το άχραντο κρασί σου
αυτό, που άγιοι στον παράδεισο θα σε κερνούν πολλοί
και μη σκιαχτείς απ΄το άπειρο, το μαύρο αντικρύ σου,
γιατί η στοργή μας ΄Αγιο Φως εσένα ακολουθεί.





 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Γεγονότα - Ιστορία - Μυθολογία
      Ομάδα
      
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
ΕΛΠΗΝΟΡΑΣ
06-02-2022 @ 15:49
Ωραίο!
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
-Ειρήνη-
08-02-2022 @ 15:03
Διάβασα διάφορα ποιήματα σχετικά τις τελευταίες μέρες, από αυτό εδώ με άγγιξαν πιο πολύ οι 4η και 5η στροφές, μου θύμισαν πολύ το ποίημα του Παλαμά για το δικό του Άλκη - η λαχτάρα του γονιού να ξανανιώσει έστω τον ίσκιο του χαμένου παιδιού του δίπλα του... έστω και σαν ψευδαίσθηση... και το δικό σου ποίημα το δίνει αυτό.

"...Κι όπως είσαι ανάλαφρο,
μικρό σα χελιδόνι,
κι άρματα δε σου βροντάν
παλικαριού στη ζώνη
κοίταξε και γέλασε
της νύχτας το σουλτάνο
γλύστρησε σιγά, κρυφά
και πέταξ’ εδώ πάνω,
και στο σπίτι τ’ άραχνο,
γυρνώντας, ω ακριβέ μας,
γίνε αεροφύσημα
και γλυκοφίλησέ μας!…"

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο