Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123743 Τραγούδια, 262094 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Άκου κι αυτό
 
Άκου κι αυτό

.....
Ατέλειωτες οι ώρες να περνούν κι αφήνομαι στη δίνη σου
να παίρνω χρώμα απ' το μελί και βάλσαμο ψυχής
- να γίνομαι παιχνίδι σου -
να ζωγραφίζω από τα μάτια σου, των λέξεων τους ήλιους
να γίνομαι σκοτάδι για να κλέψω λίγο από το φως
άκου κι αυτό: τρέμω για μία συλλαβή από τα χείλη σου
στην ηδονή της προσμονής, σβήνω στις λέξεις σου
έχω ραγίσει σαν γυαλί κι αγκιστρωμένος στη δική σου αναπνοή
έχω μπλεχτεί ως ένα ανθάκι στην κορυφή
άκου κι αυτό: μη φεύγεις! μη φεύγεις. Μη
και μεθυσμένος βρίσκω τη δύναμη να κλάψω
εγώ που είχα απ' τη ζωή παραιτηθεί
- λιώνω καθώς με πλησιάζει το κορμί -
και σεργιανίζω ως ανθάκι στων μαλλιών την κορυφή
τρέμω στο άγγιγμα απ' τα δάκτυλα
σβήνω σε μία συλλαβή, γίνομαι λέξη σου
στην προσμονή του βλέμματός σου αγκιστρωμένος
άκου κι αυτό: δεν είναι αγάπη! όχι. Δεν είναι αγάπη
και μεθυσμένος βρίσκω τη δύναμη να πω
τί θ' απαντήσω πιο γλυκά, πιο τρυφερά
- στο επόμενο χαμόγελό σου -
άκου κι αυτό: σου ζωγραφίζω έναν σταθμό
όπου χωράνε οι ψυχές μας ν' ανταμώσουν
δεν είναι κάτι ακριβό, μα είναι όλα όσα ήθελα να έχω
και για να δεις πόσο πολύ σε εκτιμώ
άκου κι αυτό: σ' ευχαριστώ που με ταξίδεψες
κι έμαθα να φτάνω ως τις άκρες των χειλιών σου.

Γιώργος Σ. Κόκκινος (17/02/2022)


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες,Έρωτας & Αγάπη
      Ομάδα
      
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Αγιοβλασιτης
17-02-2022 @ 20:47
σ' ευχαριστώ που με ταξίδεψες
κι έμαθα να φτάνω
ως άκρες των χειλιών σου.
!!!!! ::up.::
Γιώργος Καλ-Ελ
17-02-2022 @ 21:46
- στο επόμενο χαμόγελό σου -
άκου κι αυτό: σου ζωγραφίζω ένα σταθμό
όπου χωράνε οι ψυχές μας ν' ανταμώσουν
δεν είναι κάτι ακριβό, μα είναι όλα όσα ήθελα να έχω
και για να δεις πόσο πολύ σε εκτιμώ
άκου κι αυτό: σ' ευχαριστώ που με ταξίδεψες
κι έμαθα να φτάνω ως άκρες των χειλιών σου
Πολύ όμορφο!!!! ::up.:: ::up.:: ::up.::
malkon64
17-02-2022 @ 22:33
Θαυμάσιο !!! ::yes.:: ::theos.::
-Ειρήνη-
18-02-2022 @ 14:52
Όντως, δεν είναι αγάπη... είναι ανάγκη και πόθος ταυτόχρονα. Στο ύφος του μου θύμισε την "καντάτα" του Λειβαδίτη μα ακόμα πιο πολύ το "Σάρκινο λόγο" του Ρίτσου: "...Ο μεθυσμένος τρεκλίζει σε μια τρικυμία/ φυσημένη απ' την αναπνοή του σώματός σου./ Μη φεύγεις. μη φεύγεις. Τόσο υλική, τόσο άπιαστη..." Πόσο στερημένος είναι αυτός ο άνθρωπος από τη γυναικεία παρουσία ώστε να νιώθει ευγνωμοσύνη για όσα αυτή του δίνει - που είναι πολύ λίγα... "εγώ που είχα απ' τη ζωή παραιτηθεί": νομίζω εδώ είναι η ουσία του ποιήματος: έγινε γι' αυτόν πηγή νέας ζωής, έστω κι αν δεν ισχύει το ίδιο και για κείνη...
Γιώργος_Κ
18-02-2022 @ 15:02
Ειρήνη ευχαριστώ θερμά για την ανάλυση. Με τιμά ! (από τις λίγες φορές που μπαίνετε σε διαδικασία να με σχολιάσετε και να απαντήσω..!) Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια !!
Tαπεινό χαμομηλάκι
13-05-2022 @ 23:49
Aκου κι αυτό: 2022 και οταν μπαίνουμε στο stixoi , σε διαβαζουμε και σε αφουγκραζόμαστε Γιώργο! ::angel.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο