Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123846 Τραγούδια, 262694 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Τα παλιά φεγγάρια
 Μεγάλος τοίχος η ζωή που όλο ανθίζει
 
Άδειος τοίχος η ζωή κι εμείς το γράμμα
που υπογράφει κάθε τόσο, στην ημέρα μιάν αρχή
και το ξημέρωμα σου κλέβει και τα ναύλα
σαν το δραπέτη που ελπίζει στη φυγή

άδειος τοίχος η ψυχή κι εμείς στο διάβα
μια ανηφόρα σ' ένα δρόμο που δεν είναι επιλογή
δίπλα γκρεμός και μιά ατέλειωτη πεδιάδα
κάπου στο βάθος πέφτει όξινη βροχή

Έχουν ματώσει τα παλιά μας τα φεγγάρια
σαν αποστάτες μας προδίδουν
σε μια μόνο υπερβολή
έχουν ματώσει τα δικά μας τα σκοτάδια
κάπου στην άσφαλτο του χρόνου
και την άγονη γραμμή

Μεγάλος τοίχος η ζωή που όλο ανθίζει
σαν νυχτολούλουδο μυρίζει μέσα στη νυχτα αναπολεί
σαν ένας ήχος που στα φρένα του σφυρίζει
χωρίς έξοδο κινδύνου κι όλο ελπίζει στη σιωπή

www.facebook.com/eliaspolitis




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 1
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Μώβ ιστορίες
      Κατηγορίες
      Αναμνήσεις & Βιώματα
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Τα σύνορα του μυαλού αλλάζουν κάθε τόσο πατρίδες , διάλεξε μια και ζήσε, είναι η δική σου γη...
 
koyloykakoselias
02-05-2022 @ 11:31
::up.:: Καλημερα Ηλια.

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο