Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
124052 Τραγούδια, 263466 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Άσε με να σε θυμάμαι έτσι
 
Με σιωπή τυλίγεις τα φιλιά σου
και μες΄ στον άνεμο που σβήνει τη φωνή
μου τα προσφέρεις,
λυγούν τα χέρια μου πάνω στα μαλλιά σου
και το χάδι σβήνει σαν αναπνοή
στη σκιά της φτέρης.

Πως μ΄ αγκάλιαζες αλήθεια
και γινόμουνα καράβι στον ιδρώτα σου,
καπετάνιος μου η πιο γλυκιά συνήθεια
ν΄ αφήνομαι στου έρωτα τη ρότα σου.

Μες΄ στο φως αποκοιμίζεις τη ματιά μου
μ΄ ένα γέλιο που κρυώνει την καρδιά,
σα να΄ ναι πάχνη,
είναι σίγουρο πως φεύγεις μακριά μου
και ξερόκλαδο μ΄ αφήνεις στο βοριά
τ΄ απάγκιο σου να ψάχνει.

Μονοπάτι μοναξιάς με δυο τραγούδια
της ελπίδας και της πίστης πως ξανά
θα δω χαμόγελό σου
πήρα και τραβώ μες΄ στου Μάη τα λουλούδια,
πόσο μοιάζουν με τα πρώτα μου φιλιά
στο λευκό λαιμό σου.

Πως μ΄ αγκάλιαζες αλήθεια
και γινόμουνα καράβι στον ιδρώτα σου,
καπετάνιος μου η πιο γλυκιά συνήθεια
ν΄ αφήνομαι στου έρωτα τη ρότα σου.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 1
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Έρωτας & Αγάπη
      Ομάδα
      
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
-Ειρήνη-
23-05-2022 @ 08:12
Όμορφο το ερωτικό σου τραγούδι, travelieris, με ανάλαφρες ποιητικές εικόνες και παρομοιώσεις... πώς η άνοιξη γίνεται φθινόπωρο στη φυγή της... αλλά αυτός θέλει να ξαναφέρει την άνοιξη... κι αν δεν τα καταφέρει, θα του μείνουν οι αναμνήσεις, όπως γράφεις στον τίτλο...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο