Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
130034 Τραγούδια, 269284 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Η Ακτή
 Για Τον Μιχάλη Μου
 
Στην πηχτρα και στην σκοτεινιά, φανάρια χαλασμένα,
των ποιητών και των σοφών, τα πρόστυχα γραφτά
Και εμείς που δεν κρατήσαμε ,κεράκια αναμμένα,
τον κόσμο πως ζεσταναμε, με κάρβουνα σβηστά.

Με έναν αέρα πέτρινο και μια αντλίιά από χώμα,
να δέρνει την Μεσόγειο και το άδειο σου νησί.
Εσύ μες στην ξεφτίλα μου, να μαγαπας ακόμα,
και να ζητάς την άνοιξη με μια καρδιά μισή.

Στεγνή τα μάτια σου ακτή και εγώ ξυλαρμενιζω,
με όσους δεν μπόρεσαν ποτέ να ζήσουν με σκιές.
Εγώ φτηνό εισιτήριο των κτελ που πάντα ελπίζω,
και εσυ στο πεζοδρόμιο με τους περπατητές


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Να αφιερώνεις το κάθε τι που γράφεις, σε κάποιον. Αλλιώς είναι κενές οι λέξεις
 
tabasco0
31-01-2024 @ 19:06
::theos.:: ::up.:: ::theos.::
koyloykakoselias
31-01-2024 @ 22:08
::theos.:: ::theos.:: ::theos.:: Καλησπερα Αντωνη.
κοποιπεηστ
01-02-2024 @ 09:09
::yes.:: ::theos.:: ::yes.::
τυχαίος περαστικός
01-02-2024 @ 11:45
Εξαιρετικό. Θερμά συγχαρητήρια για το ταίριασμα στις ρίμες αλλά και για το σύνολο του στιχουργήματος.

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο