Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
131779 Τραγούδια, 269681 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 δίχως τέλος
 
στάλα τη στάλα ο καιρός κυλά
στο παράξενο στερέωμα του στίχου
παραμυθιών μαστάρια δε βυζαίνω
μα η τόλμη μου μαινόμενη πυρά
του κόσμου του αληθινού κάθε εικόνας κάθε ήχου
με βάζει να ρουφάω ένα καζάνι τους ξεχειλισμένο

με θεικό πιοτό και καθαρό αφιόνι
μ'αντρίκιαν ηδονή ,έκσταση κι αναγάλλια
απ'τα μιάσματά μου πιο πέρα μακρυά
μες στην ουράνιαν έκταση τη μαλακιά σα χιόνι
της φαντασίας μου αλέθω όλα τα απατηλά
και φτάνω στα γαλήνια της ποιήσης ακρογιάλια

ο στοργικός αιώνας σφιγμένος με κοιτάει
ένα χαμίνι μοναχό που ψάχνει στα χαμένα
μπορώ δειλά να δοκιμάσω, την αγυρτεία ξεπερνώ
αλλιώς το σώμα μου η πεθυμιά θα το μαδάει
μα οι στίχοι μου σαν παραστάτες τα δειλινά για μένα
δονούνται στη ψυχή και στον ελεύθερο μου λογισμό

μ'έχεις μες στο αίμα σου ,έρωτας ,καημός
στην πλάνη μιάς γιορτής σε μιάν ανάπηρη κραιπάλη
η φλυαρία μου δείχνει ακόμη συνετή
σμίγω με τα ρίγη για να σου τα λέω δυνατός
μετριέμαι σα σε όνειρο με την πλάση τη μεγάλη
πράσινη ζούγκλα δίχως τέλος κι η ζωή μου τόσο δα μικρή



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 1
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
koyloykakoselias
17-03-2024 @ 21:16
::theos.:: ::theos.:: ::theos.:: Καλησπερα

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο