Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123476 Τραγούδια, 261283 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Χρονοδείκτης
 Ανέκδοτο στιχάκι του 2004 βιωματικό,έντονα συναισθηματικό,μιά εικόνα στον ωκεανό,απλά ο χρονοδείκτης της καρδιάς....γιά όλους τους φίλους μου που με στηρίζουν χρόνια τώρα...Καλώς σας βρήκα
 
Κάποτε σου είπα σ' αγαπώ
στα βράχια στο Λυκαβηττό
πριν απ' τη συναυλία
βλέπαμε απ’ 'έξω απ' τη σκηνή
είχαμε γίνει αρχηγοί
νιώθαμε τη μαγεία..

μετά μας πήρε αριστερά
όπου αγώνες και χαρά
φεϊγ βολάν στους δρόμους
την Κυριακή μια εκδρομή
γιατί ήταν έθιμο κι αυτή
κι ελληνική ταινία

βρήκαμε κάπου στη στροφή
μείναμε λίγοι και καλοί
μας τύφλωσε ο ζήλος
οι φίλοι γίνανε πληγή
άλλοι παντρεύτηκαν μικροί
πρασίνισε ο ήλιος..

Απόψε κάνω μια βουτιά
σ' αυτά που λέγονται παλιά
ανοίγοντας το βήμα
ψάχνω ένα όραμα να βρω
ανέμελα να συζητώ
για λάθη και για χρήμα
απόψε κάνω μια βουτιά
στην παιδική μου τη χαρά
στήνοντας μια κερκίδα
έγινα πάλι ένα παιδί
που έχει μπροστά του τη ζωή
και δεν υπάρχει κρίμα

Κάποτε σου είπα είναι εδώ
αυτό που μοιάζει ζωντανό
μέσα από την ψυχή μας
πήρα το όπλο ένα πρωί
κι ας είχα βγάλει μια σχολή
που με ήθελε πιο πρίμα

κάπου χαθήκαμε κι εμείς
μες στης Αθήνας τη βουή
μας έμεινε η γεύση
από το πρώτο μας φιλί
και τη δική μας μουσική
που μόνο αυτή θ' αντέξει

διεθνισμός φανατισμός
παγκόσμια βιτρίνα
ψωνίζω τώρα απ' τον κουβά
και τα ευρώ μισή οκά
μας έχουνε στην πείνα

σε βρήκα τυχαία ένα πρωί
να περιμένεις στη στροφή
στη στάση στο Παγκράτι
κινείσαι τώρα με μετρό
στην επικύρωση κι εγώ
μας βάλανε στο μάτι..

δε σου είπα έχω και σιντί
και ένα site γιά ψυχή
καιρό έχουμε να βρεθούμε
μπορεί και να 'μαι μουσικός
τραγουδιστής ποιητικός
δεν ξέρω τι να πούμε

νιώθω λίγο άβολα εδώ
πριν τα τριάντα οδηγώ
σ' ερημωμένους δρόμους
εκεί που παίζαμε παιδιά
ποδόσφαιρο με τα κουτιά
κι αλλάζαμε τους κόσμους

τώρα η δικιά μου η ζωή
δεν παίρνει άλλη προσμονή
κι εσύ δεν έχεις φταίξει
δεν ξέρω αν είμαι νικητής
κι αν είμαι αρμόδιος κριτής
σ' αυτά που έχω μπλέξει

Θέλω να πω το σ' αγαπώ
στο βράχο στο Λυκαβηττό
μετά από την πορεία
που είχαμε συναντηθεί
μα έχουμε αλλάξει πιο πολύ
όσο κι η συναυλία

μας πήρε τώρα δεξιά
κι έχουμε μείνει από δουλειά
για μια τετραετία
έχουμε λύση το μπαρόκ
τα έργα θα μας μείνουν Στόκ
κι ας γίναμε ιστορία...

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
8/6/2004
www.eliaspolitis.gr


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Κοινωνικά & Πολιτικά,Αναμνήσεις & Βιώματα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Τα σύνορα του μυαλού αλλάζουν κάθε τόσο πατρίδες , διάλεξε μια και ζήσε, είναι η δική σου γη...
 
annaΤi
20-09-2004
δεν ξέρω γιατί έπεσε σιωπη..... εγώ το βρήκα τέλειο!!!...βρήκα και την Αθήνα...σ' όλο το συναίσθημα της δεκαετίας '80!!!!!.....Ηλία, λες & έδειξες τις φωτογραφίες από τις αναμνήσεις της ψυχής μου!!!
ftx
20-09-2004
κι εμένα μ'αρέσει... ίσως έπεσε σιωπή επειδή το κομμάτι 'φωνάζει' Πρωτοψάλτη-Κραουνάκη. Καλως ήρθες Ηλία
Αγνή
20-09-2004
Πολύ πολύ νοσταλγικό!!!!!!Ήμουν κι εγώ εκεί!
Antigoni
21-10-2005
mpravo Hlia, polu omorfo
Ηλίας Πολίτης
21-10-2005
Σ' ευχαριστώ Αντιγόνη που το έψαξες και το βρήκες να είσαι καλά ....

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο